ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

هر گاه در نماز جماعت اهل سنّت داخل شوى اگر چه به ايشان اقتدا نميكنى براى تو همانند وقتى كه بشخص عادل واجد شرايطى اقتدا ميكنى ثواب منظور مى‌شود.

١١٢٧- مسعدة بن صدقه روايت كرده كه شخصى به امام صادق ٧ عرض كرد: فدايت گردم گاه من به گروهى ناصبى (يعنى كسانى كه آشكارا اظهار عداوت با اهل بيت عليهم السّلام مى‌كنند) برخورد مى‌كنم و ايشان اقامه نماز گفته‌اند و من وضو ندارم، در اين حال اگر با ايشان داخل در نماز نشوم هر چه بخواهند بمن ميگويند آيا با ايشان بى‌وضو نماز بخوانم و پس از آن كه از نماز آنان فارغ شدم وضو كنم و نماز را بخوانم؟ آن حضرت فرمود: سبحان اللَّه آيا كسى كه بدون وضو نماز ميكند نمى‌ترسد كه زمين بشكافد و او را در خود فرو برد.

شرح: «از خبر عدم جواز فهميده مى‌شود، بلكه حرمت آن».

١١٢٨- زيد شحّام از آن حضرت روايت كرده است كه باو فرمود: اى زيد با مردم (يا با اهل سنّت با طريقه و آداب آنان معاشرت كنيد، در مساجد آنان نماز بخوانيد، و از بيمارانشان ديدن و احوالپرسى كنيد و بر جنازه‌هايشان حاضر شويد و اگر توانستيد كه پيشنماز آنان باشيد و أذان گوى ايشان شويد پس حتما اين كار را