ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٨ - (باب فضيلت ماه رمضان و ثواب روزه داشتن آن)

جز با جرعه شيرى آميخته با آب يا شربتى از آب گوارا يا دانه‌اى چند از خرما روزه‌دارى را به افطار بخواند، و تمكّنى افزون از اين نداشته باشد، همين ثواب را عطا مى‌كند، و كسى كه در اين ماه بار تكاليف مملوك خود را سبك سازد، خداى عزّ و جلّ سؤال او را برايش سبك و آسان مى‌سازد. و اين ماهى است كه اوّل آن رحمت، و وسطش مغفرت، و پايانش اجابت دعا و آزادى از آتش دوزخ است. و شما را در اين ماه از چهار خصلت بى‌نيازى نيست: دو خصلت كه بوسيله آن خدا را خشنود مى‌سازيد، و دو خصلت كه خود از آن بى‌نياز نيستند، اما آن دو خصلت كه خدا را با آن خشنود مى‌سازيد، پس شهادت به اين حقيقت است كه معبود حقّى جز اللَّه نيست، و من رسول خدايم. و امّا آن دو خصلت كه شما از آن بى‌نياز نيستيد، پس اين است كه در اين ماه حوائجتان را و بهشت را از خداى عزّ و جلّ بخواهيد، و عافيت را از او مسألت كنيد، و از آتش دوزخ به او پناه بريد.

١٨٣٢- و چون ماه رمضان فرا رسيد، و آن به هنگامى بود كه سه روز از شعبان باقى مانده بود، رسول خدا ٦ بلال را فرمود: در جمع مردمان ندا در ده، پس مردم گرد آمدند، و آنگاه پيامبر ٦ به منبر برآمد، و خداى را