تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٤٠ - روايات پيرامون خواص قرآن

بى ترديد، سوره يس براى بر طرف ساختن قساوت از دل‌ها نازل شده است؛ ولى نه با نوشيدن آن، بلكه با تلاوت و تدبر در آن.

آن‌چه درباره سختى زايمان رسيده نيز مانند روايت گذشته است.

[م/ ١٦٢] بيهقى در «الدعوات» از ابن عباس به صورت موقوف‌[١] روايت كرده كه وى درباره زنى كه زايمان برايش سخت است، گفت: «اين عبارت در كاغذى نوشته شود و زن آن را بياشامد:" بسم اللَّه الذى لا اله إلّاهو الحليم الحكيم. سبحان اللَّه و تعالى ربّ العرش العظيم. الحمد للَّه‌ربّ العالمين. «كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها»[٢]. «كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ»[٣]".»[٤]

ارتباط آيات تهديد دوزخيان با زن بى نوايى كه زايمان بر او دشوار گشته است، مشخص نيست! از آن گذشته، نوشتن در كاغذ و نوشيدن آن، چه معنايى دارد؟

شايد مقصود، كشيدن كاغذ بر روى آب و نوشيدن آن آب باشد! ليك آيا آلودگى جوهر ضررى براى وى ندارد؟

***

در اين جا، بحثى دقيق بين فقها وجود دارد كه آيا نوشيدن پَس‌آب قرآن يا بلعيدن برگه‌اى كه قرآن بر آن نوشته شده، جايز است؟

ابو قلّابه و اوزاعى آن را جايز شمرده‌اند و نخعى آن را مكروه دانسته است.

قاضى حسين و بغوى و ديگران گفته‌اند كه اگر بر روى شيرينى و غذايى نوشته شود، خوردن آن اشكالى ندارد. زركشى گويد: «از جمله تصريح كنندگان به جواز در مسأله ظرف، عماد نيهى است؛ هرچند همو تصريح كرده كه بلعيدن برگه‌اى كه در آن آيه‌اى نوشته شده است، جايز نيست. ابن عبد السلام فتواى به منع از نوشيدن داده‌

[١] .[ سخن خود ابن عباس، بدون استناد به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم.]

[٢] . نازعات( ٧٩) ٤٦.

[٣] . احقاف( ٤٦) ٣٥.

[٤] . الاتقان، ج ٤، ص ١٤٢.