تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٧٩ - فضيلت سوره حمد

فرمود: «هرگاه پهلوى خود را بر بستر نهادى و فاتحة الكتاب و «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را خواندى، از هر چيز، جز مرگ، در امانى.»[١]

[١/ ٥١] ابن قانع در معجم صحابه، از رجاء غنوى روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «شفا بجوييد از آن‌چه خداوند، خود را با آن ستوده است؛ پيش از آن‌كه خلق، او را بستايند؛ نيز با آن‌چه خداوند با آن، خود را مدح كرده است.» پرسيديم: «آن چيست، اى پيامبر خدا؟» فرمود: « «الْحَمْدُ لِلَّهِ» و «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ».

هر كس را قرآن شفا ندهد، خداوند شفايش نبخشد.»[٢]

[١/ ٥٢] سعيد بن منصور در سنن خود و بيهقى در الشعب، از ابو سعيد خُدرى روايت كرده‌اند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «فاتحة الكتاب شفاى سمّ است.»[٣]

نيز ابو الشيخ ابن حبّان در كتاب الثواب، از طريقى ديگر، از ابو سعيد و ابو هريره، مستند به پيامبر، مانند اين روايت را گزارش كرده است.[٤]

[١/ ٥٣] ثقة الاسلام كلينى از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از محمد بن سنان از سلمة بن محرز روايت كرده است كه وى گفت: از امام باقر عليه السلام شنيدم: «هركس را حمد بهبود نبخشد، هيچ چيز شفا ندهد.»[٥]

[١/ ٥٤] نيز از محمد بن يحيى از احمد بن محمد بن عيسى از محمد بن اسماعيل بن بزيع از عبد اللَّه بن فضل نوفلى روايت شده كه به صورت مرفوع از

[١] . الدرّ، ج ١، ص ١٥؛ ابن كثير، ج ١، ص ١٤؛ مجمع الزوائد، ج ١٠، ص ١٢١. هيثمى گويد:« بزّاز آن را روايت كرده و غسّان بن عبيد در رجال آن است كه ضعيف مى‌باشد، ولى ابن حبّان او را توثيق كرده است. رجال ديگر آن نيز رجال حديث صحيح هستند.»؛ كنز العمّال، ج ١٥، ص ٣٣٥.

[٢] . الدرّ، ج ١، ص ١٧؛ معجم الصحابة، ج ١، ص ٢١٥؛ كنز العمّال، ج ١٠، ص ٨.

[٣] . الدرّ، ج ١، ص ١٤؛ الشعب، ج ٢، ص ٤٥٠؛ فردوس الاخبار، ج ٣، ص ١٥٧؛ قرطبى، ج ١، ص ١١٢؛ ابن كثير، ج ١، ص ٩؛ ابو الفتوح، ج ١، ص ٣٢؛ كنز العمّال، ج ١، ص ٥٥٧.

[٤] . الدرّ، ج ١، ص ١٥.

[٥] . كافى، ج ٢، ص ٦٢٦؛ جامع الاخبار، ص ١٢٢؛ عياشى، ج ١، ص ٣٥؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٣٧.