تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٤٥ - فضيلت بسمله
[١/ ٢٢٠] نيز حضرت فرمود: «نام خدا را بر غذا ببر، پس هنگامى كه از غذا دست كشيدى، بگو:" الحمد للَّهالذى يطعم ولا يطعم"[١].»[٢]
[١/ ٢٢١] كلينى از امام باقر عليه السلام روايت مىكند: «هنگامى كه سفره جمع مىشد، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم اين ذكر را مىخواند:" اللهم أكثرت و أطبت وباركت فأشبعت و أرويت. الحمد للَّهالذى يطعم ولا يطعم"[٣].»[٤]
[١/ ٢٢٢] همو با سند خود به داوود بن فرقد روايت كرده است كه وى گفت: به امام صادق عليه السلام گفتم: «چگونه نام خدا را بر غذا ببرم؟» حضرت فرمود: «هرگاه چندين ظرف وجود داشت، بر هر ظرف نام خدا را ياد كن.» گفتم: «اگر فراموش كردم نام خدا را ببرم؟» فرمود: «مىگويى:" بسم اللَّه على أوّله و آخره".»[٥]
[١/ ٢٢٣] كلينى با سند خود به احمد بن حسن ميثمى به صورت مرفوع روايت كرده است كه هنگام پهن شدن سفره نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم، ايشان مىگفت: «سبحانك اللّهم، ما أحسن ما تبتلينا، سبحانك ما أكثر ما تعطينا، سبحانك ما أكثر ما تعافينا.
اللّهم أوسع علينا و على فقراء المؤمنين و المؤمنات و المسلمين والمسلمات[٦].»[٧]
[١/ ٢٢٤] همو با سند خود به ابو يحيى صنعانى از امام صادق عليه السلام روايت كرده است:
«هنگامى كه غذا پيش روى على بن الحسين عليه السلام نهاده مىشد، عرضه مىداشت:
" اللّهم هذا من منّك وفضلك وعطائك. فبارك لنا فيه و سوغناه وارزقنا
[١] .« سپاس خدايى را كه اطعام مىكند و اطعام نمىشود.»
[٢] . كافى، ج ٦، ص ٢٩٤.
[٣] .« بار خدايا،[ نعمتهاى] فراوان دادى و[ آن را] پاك و گوارا ساختى و بركت دادى، پس سير و سيراب گرداندى. سپاس خداى را كه اطعام مىكند و اطعام نمىشود.»
[٤] . كافى، ج ٦، ص ٢٩٤.
[٥] . همان، ص ٢٩٥.
[٦] .« بار خدايا، تو منزهى، چه نيكو ما را مىآزمايى؛ تو منزّهى، چه فراوان به ما عطا مىكنى؛ منزّهى تو، چه بسيار به ما[ سلامتى و] عافيت مىدهى. بار خدايا، بر ما و بر زنان و مردان مؤمن و مسلمان، گشايش عنايت فرما.»
[٧] . كافى، ج ٦، ص ٢٩٣.