تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٦٥ - فضيلت سوره حمد

بود. او به يكى از فرزندان امام حسين عليه السلام، به نام جعفر، آموزش مى‌داد و «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» را به او آموخت. هنگامى كه فرزند، آن را بر پدرش، حسين عليه السلام قرائت كرد، حضرت معلم را فرا خواند و هزار دينار و هزار حُلّه (جامه) به او داد و دهانش را از مرواريد پُر كرد. برخى به اين برخورد حضرت خُرده گرفتند. امام فرمود:

«چگونه اين بخشش من با آموزش‌ «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» او به فرزندم برابرى مى‌كند؟»[١]

[١/ ٣] ابو نعيم و ديلمى از ابو درداء روايت كرده‌اند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:

«فاتحة الكتاب از چيزى كفايت مى‌كند كه هيچ بخش قرآن، براى آن كافى نيست. اگر فاتحة الكتاب در يك كفه ترازو و قرآن در كفه ديگر آن قرار مى‌گرفت، فاتحة الكتاب هفت برابر، برتر از قرآن بود.»[٢]

[١/ ٤] عبد بن حميد در مسند خود و فريابى در تفسيرش از ابن عباس روايت كرده‌اند: «فاتحة الكتاب يك سوم قرآن است.»[٣]

[١/ ٥] ابو عبيد در كتاب فضائل خود از حسن روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «هر كس فاتحة الكتاب را بخواند، گويا تورات و انجيل و زبور و فرقان را خوانده است.»[٤]

[١/ ٦] طبرسى از ابىّ بن كعب روايت كرده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «هر مسلمان كه فاتحة الكتاب را بخواند، به مقدارى پاداش داده مى‌شود كه گويا دو سوم قرآن را خوانده است. نيز به اندازه‌اى پاداش مى‌گيرد كه گويا به هر مرد و زن مؤمن صدقه داده است.»

هم‌چنين اين خبر از طريقى ديگر گزارش شده، ليك در آن چنين آمده: «گويا

[١] . مناقب، ج ٣، ص ٢٢٢؛ بحار الانوار، ج ٤٤، ص ١٩١.

[٢] . الدرّ، ج ١، ص ١٦؛ فردوس الاخبار، ج ٣، ص ١٥٧؛ كنز العمّال، ج ١، ص ٥٥٧.

[٣] . الدرّ، ج ١، ص ١٥.

[٤] . همان، ص ١٦؛ فضائل القرآن، ص ١١٧.