تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠٧ - دروغ پردازان بر ائمه

بود و از كارهاى حرام نمى‌پرهيخت و بر امام رضا عليه السلام دروغ مى‌بست. ابن غضائرى گويد: «وى ضعيف و پسر ضعيف است و حديثش نوشته نمى‌شود.»

كشّى از دست نگاشته جبرئيل بن احمد روايت كرده است كه محمد بن فرات در سخن، غلوّ مى‌كرد و شراب مى‌نوشيد.

[م/ ١١١] نيز كشّى از يونس بن عبد الرحمان روايت كرده است كه وى گفت:

«ابو الحسن امام رضا عليه السلام به من فرمود:" اى يونس، آيا به محمد بن فرات و دروغ‌هايى كه به من مى‌بندد، نمى‌نگرى؟" من گفتم: خداوند او را [از رحمت خود] دور گرداند و نابود سازد و بدبخت كند. حضرت فرمود:" خداوند اينها را بر او محقق ساخته است؛ خداوند حرارت آهن را به وى چشاند؛ چنان كه بر دروغ‌پردازان پيش از وى كه به ما دروغ مى‌بستند، چشانيد."

سپس فرمود:" اى يونس، همانا اين را به تو گفتم تا اصحاب مرا از وى برحذر دارى و آنان را به لعن وى و بيزارى از او فرمان دهى؛ چرا كه خداوند از وى بيزار است."» محمد بن فرات از اصحاب ابو الخطاب بود.

[م/ ١١٢] امام رضا عليه السلام فرمود: «دروغ‌هايى كه خطابى به ما مى‌بندد، مانند دروغ‌پردازى‌هاى محمد بن فرات است ... وى ادعا مى‌كرد كه باب است و به او وحى مى‌شود.»[١]

[م/ ١١٣] كشّى با سند خود به مفضل بن مزيد روايت كرده است كه وى گفت:

«امام صادق عليه السلام اصحاب ابو الخطاب و غاليان را ياد كرد و آن گاه به من فرمود:" اى مفضّل، با آنان هم‌نشينى مكن؛ همراه آنان چيزى نخور و ننوش و با آنها مصافحه مكن و هم‌سخنشان نشو.»[٢]

[م/ ١١٤] نيز كشّى با سند خود به هشام بن سالم، از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه حضرت هنگام سخن درباره غاليان، فرمود: «در بين آنان كسانى هستند كه‌

[١] . قاموس الرجال، ج ٩، ص ٥٠٦؛ رجال كشّى، ج ٢، ص ٨٢٩.

[٢] . رجال كشّى، ج ٢، ص ٥٨٦.