اكرم صلى الله عليه و آله و سلم‌] در مسيرى عبور مى‌كرد، پس پياده شد و به مردى از اصحاب خود- كه ايشان را همراهى مى‌كرد- فرمود: «آيا تو را از با فضيلت‌ترين بخش قرآن با خبر سازم؟» آن گاه بر او چنين تلاوت كرد: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌ ...».[١]

[١/ ١٢] طبرانى در «الاوسط» از ابو زيد- كه مصاحبتى [با پيامبر] داشت- روايت كرده است كه وى گفت: «در يكى از كوچه‌هاى مدينه همراه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بودم، پس شنيد مردى تهجّد[٢] مى‌كرد و امّ القرآن را مى‌خواند. در اين هنگام پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ايستاد و گوش فرا داد تا وى آن را به پايان رساند، آن گاه فرمود:" در زمين، مانند آن وجود ندارد."»[٣]

[١/ ١٣] مسلم، نسائى، ابن حبّان، طبرانى و حاكم از ابن عباس نقل كرده‌اند: «رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نشسته و جبرئيل نزد حضرت بود كه ناگاه، صدايى هم‌چون صداى باز شدن در، از آسمان به گوش رسيد. جبرئيل نگاهش را به سمت آسمان كرد و گفت:

" اى محمد، اين فرشته‌اى است كه فرود آمده است و پيش از اين، هرگز به زمين فرود نيامده بود." او نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آمد و سلام كرد و گفت:" مژده ده به دو نورى كه به تو داده شده است و پيش از تو، به پيامبرى داده نشده بود؛ فاتحة الكتاب و آيات پايانى سوره بقره. هرگز حرفى از آن دو را نمى‌خوانى، مگر آن‌كه [خواسته‌هاى مطرح شده در آنها] به تو داده مى‌شود."»[٤]

[١/ ١٤] ابو ضريس از ابو قلابه نقل كرده است كه او اين سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نسبت مى‌داد: «هر كس در آغاز [قرائت‌] فاتحة الكتاب حاضر باشد، مانند كسى‌

[١] . الدرّ، ج ١، ص ١٥؛ حاكم، ج ١، ص ٥٦٠؛ الشعب، ج ٢، ص ٤٤٤ و ٤٤٥؛ الكبرى، ج ٥، ص ١١؛ كنز العمّال، ج ١، ص ٥٥٩.

[٢] .[ عبادت شبانه‌].

[٣] . الدرّ، ج ١، ص ١٤؛ الاوسط، ج ٣، ص ١٨٣؛ مجمع الزوائد، ج ٦، ص ٣١٠.

[٤] . الدرّ، ج ١، ص ١٣؛ مسلم، ج ٢، ص ١٩٨؛ نسائى، ج ١، ص ٣١٧؛ ابن حبّان، ج ٣، ص ٥٧؛ الكبير، ج ١١، ص ٣٥٠؛ حاكم، ج ١، ص ٥٥٨ و ٥٥٩، وى حديث را براساس شرايط شيخين‌[ بخارى و مسلم‌] صحيح دانسته است؛ قرطبى، ج ١، ص ١١٦؛ ابن كثير، ج ١، ص ١٢.