[١/ ٦٤] ابو عبيده، احمد، بخارى، مسلم، ابو داوود، ترمذى، نسائى، ابن ماجه، حاكم و بيهقى از ابو سعيد خدرى چنين روايت كرده‌اند: «رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ما را- كه سى نفر سواره بوديم- به جنگى فرستاد. ما نزد قومى از عرب فرود آمديم و از آنان خواستيم كه ميهمانمان كنند، ولى آنان نپذيرفتند. در آن هنگام، بزرگشان [با نيش عقرب‌] گَزيده شد. آنان نزد ما آمدند و گفتند:" آيا بين شما كسى هست كه عقرب‌گزيدگى را درمان كند؟" گفتم: بله، من. ولى اين كار را انجام نمى‌دهم تا به ما چيزى‌بدهيد. آنان‌گفتند:" ما سى گوسفند به‌شما مى‌دهيم". پس‌هفت‌بار سوره‌حمد را بر وى خواندم و او بهبود يافت. هنگامى كه گوسفندان را از آنها گرفتيم، ترديدى در دل ما ايجاد شد، اما خود را نگاه داشتيم تا اين كه نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم رفتيم و ماجرا را براى او تعريف كرديم. حضرت فرمود:" آيا نمى‌دانى كه سوره حمد، رُقيه [و درمان‌] است! گوسفندان را بين خود تقسيم كنيد و براى من نيز سهمى قرار دهيد."»[١]

[١] . الدرّ، ج ١، ص ١٤؛ فضائل القرآن، ص ١١٩؛ مسند احمد، ج ٣، ص ١٠؛ بخارى، ج ٧، ص ٢٥؛ مسلم، ج ٧، ص ٢٠؛ ابو داوود، ج ٢، ص ٢٢٨؛ ترمذى، ج ٣، ص ٢٦٨ و ٢٦٩. ترمذى گويد:« اين حديثى حسن و صحيح است.»؛ نسائى، ج ٦، ص ٢٥٤؛ ابن ماجه، ج ٢، ص ٧٢٩؛ حاكم، ج ١، ص ٥٥٩، با اين عبارت:« ابو جعفر، محمد بن صالح بن هانى از حسين بن محمد قبانى از اسحاق بن ابراهيم حنظلى از جرير از اعمش از جعفر بن أياس از ابو نضره از ابو سعيد چنين روايت كرده است:« رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ما را به غزوه يا سريّه‌اى فرستاد، پس از كنار ساكنان خانه‌هايى گذشتيم و از آنان طلب ضيافت كرديم، ولى ميهمانمان نكردند. نزد گروه ديگرى از ايشان رفتيم. بزرگشان گزيده شد و آنان نزد ما آمدند و گفتند:" آيا در ميان شما كسى هست كه درمان كند؟" گفتم: من درمان‌گر هستم. يكى از آنان گفت:" پس بزرگ ما را درمان كن". گفتم: نه، ما از شما طلب ضيافت كرديم، ولى شما نپذيرفتيد. گفتند:" ما پاداشى براى شما قرار مى‌دهيم" و براى ما سى گوسفند قرار دادند. من نزد او رفتم، نشستم و او را دست كشيده، فاتحة الكتاب را چند بار بر او خواندم تا اين كه بهبود يافت، آن گاه گوسفندان را گرفتيم و گفتيم: آن را گرفتيم در حالى كه به خوبى، درمان نمى‌دانيم. نبايد آنها را بخوريم تا از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بپرسيم. نزد حضرت رفته، ماجرا را باز گفتيم. حضرت فرمود:" از كجا مى‌دانستى سوره حمد رقيه است؟" گفتم: اى رسول خدا، نمى‌دانستم رقيه است، ولى خدا در دل من افكند. رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:" بخوريد و براى من هم سهمى قرار دهيد."» وى گويد:« اين حديث براساس شرط مُسلِم، صحيح است، ولى شيخين آن را ذكر نكرده‌اند، بلكه يحيى بن يحيى از هشيم از ابو بشر از ابو متوكل از ابو سعيد، به اختصار نقل كرده است.» بيهقى، ج ٦، ص ٢٠٠.