تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٤ - ارزش تفسير صحابى

مگر نه آن است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آنان را تربيت كرد تا از سوى او، تبليغ كنند و مردم را به گونه‌اى تربيت كنند كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آنان را پرورده بود؟ نيز محل رجوع مردم باشند و به آنان بياموزانند و مردم نيز از ايشان بهره گيرند: «وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً»[١]؛ «بدين گونه، شما را امتى ميانه قرار داديم تا بر مردم گواه باشيد و پيامبر بر مردم گواه باشد.»

آيا پس از خود، آنان را امين امت قرار نداد؛ آن‌سان كه خود، در زمان حياتش، امين اصحاب خود بود؟

[م/ ٩٠] قطب الدين راوندى به سند خود از امام موسى بن جعفر عليه السلام از پدرانش عليهم السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است: «من مايه اطمينان اصحاب خود هستم ... و اصحاب من، مايه اطمينان امتم ... تا زمانى كه در ميان شما، كسى باشد كه مرا ديده است، اين دين، پيوسته بر همه اديان پيروز خواهد بود.»[٢]

صحابه حضرت، تنها بدين جهت مايه اطمينان بودند كه آنان، حاملان علم حضرت براى مردم و امانت‌دار شريعت او براى عموم جهانيان بودند.

شايد مقصود اين سخن حضرت كه «تا زمانى كه در ميان شما، كسى باشد كه مرا ديده است» كسى باشد كه از منبع سرشار علم و شريعت حضرت بهره برده و حديث او را روايت كرده و در گذر روزگار، آن را ابلاغ كرده و نگه داشته است؛ چنان‌كه:

[م/ ٩١] حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «افراد عادلى اين دين را در هر قرن، حمل مى‌كنند كه تأويل باطل گرايان، تحريف غاليان و پيرايه‌هاى جاهلان را از آن مى‌زدايند.»[٣]

[١] . بقره( ٢) ١٤٣.

[٢] . نوادر راوندى، ص ٢٣؛ بحار الانوار، ج ٢٢، ص ٣٠٩ و ٣١٠؛ الطرائف( ابن طاووس)، ص ٤٢٨؛ مسلم، ج ٧، ص ١٨٣.

[٣] . كشّى آن را در رجال خود، با سندى صحيح روايت كرده است( ج ١، ص ١٠ و ١١)؛ بحار الانوار، ج ٢، ص ٩٢ و ٩٣.