تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٧٦ - حروف مقطعه در روايات

اين حروف «الرحمان» مى‌شود. ديگر حروف نيز همين گونه است، اما ما از وصل‌كردن و تركيب آنها ناتوانيم.»

قتاده گويد: «اين حروف، اسامى قرآن است.»

عبد الرحمان بن زيد بن اسلم گويد: «حروف مقطعه اسامى سوره‌هايى است كه با اين حروف آغاز شده است.»

ابن عباس گويد: «اين حروف سوگندهايى است كه خداوند به آنها قسم ياد كرده است. نيز روايت شده كه اين حروف، گونه‌اى ستايش است كه خدا براى خود ياد كرده است.»

ابو عاليه گويد: «تك تك حروف مقطعه سرآغاز نامى از نام‌هاى خداوند است.

نيز هر يك از اين حروف اشاره‌اى به نعمت‌ها و آزمايش‌هاى خداوند مى‌كند.

هم‌چنين هر حرف از حروف مقطعه بيان‌گر مدت زمان يك قوم و اجَل‌هاى ديگران است.»

عبد العزيز بن يحيى گويد: «خداوند آن را ياد كرد و فرمود: آنها را به صورت جدا جدا بشنويد تا هنگامى كه به صورت تركيب شده به شما رسيد، از آن شناخت داشته باشيد. كودكان نيز نخست، حروف را جدا جدا فرا مى‌گيرند. خداوند هم حروف را جدا جدا به گوش مردم رسانيد تا هنگامى كه [به صورت كلمه و جمله‌] به آنان مى‌رسد، با آن آشنايى داشته باشند؛ آن گاه به شكل مركب، به گوش آنها رساند.»

ابو روق گويد: «اين حروف براى كافران نوشته شده است؛ چرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در همه نمازها، با صداى بلند قرائت مى‌كرد و مشركان مى‌گفتند:" به اين قرآن گوش مدهيد و سخن لغو در آن اندازيد؛ شايد شما پيروز شويد."[١]

آنان گاه كف مى‌زدند و گاه سوت مى‌كشيدند و ديگر گاه همهمه مى‌كردند تا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را به اشتباه اندازند. رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم با مشاهده اين واكنش‌ها، در نماز

[١] .« لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ»؛( فصّلت( ٤١) ٢٦).