تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٠٨ - دروغ پردازان بر ائمه

دروغ مى‌گويند؛ به گونه‌اى كه شيطان نيازمند دروغ آنهاست.»[١]

[م/ ١١٥] هم‌چنين امام صادق عليه السلام درباره آنان فرمود: «در شبانه روزِ زندگى ما، كسى دشمن‌تر از دوست نماهاى ما نيست.»[٢] منظور كسى است كه دوست ائمه نمى‌باشد، اما از سر دروغ و به اجبار، ادعاى دوستى مى‌كند.

[م/ ١١٦] ابو جعفر صدوق با سند خود به ابراهيم بن ابى محمود، از امام رضا عليه السلام حديثى طولانى روايت كرده كه در آن آمده است: «اى پسر محمود، پدرم از پدرش از جدّش به من خبر داد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:" هر كس به گوينده‌اى گوش فرا دهد، در حقيقت او را پرستيده است؛ اگر گوينده از خدا بگويد، او خدا را پرستيده است و اگر از ابليس بگويد، ابليس را پرستيده است."

سپس فرمود:" اى پسر محمود، مخالفان ما رواياتى را در فضايل ما جعل كردند و آنها را در سه بخش قرار دادند: نخست، غلو؛ دوم، كوتاهى در امر ما؛ و سوم، تصريح به بدى‌هاى دشمنان ما. هنگامى كه مردم غلو نسبت به ما را بشنوند، شيعيانمان را تكفير مى‌كنند و آنان را به اعتقاد به ربوبيت ما نسبت مى‌دهند؛ اگر كوتاهى در حقّ ما را بشنوند، آن را درباره ما باور مى‌كنند؛ هر گاه بد گويى به دشمنان ما را با نام‌هايشان بشنوند، با آوردن نام‌هاى ما، به ما بد گويند (به ما دشنام مى‌دهند)؛ در حالى كه خداوند فرمود: آنهايى را كه جز خدا مى‌خوانند، دشنام مدهيد كه آنان از روى دشمنى [و] به نادانى، خدا را دشنام خواهد داد.[٣]

اى پسر محمود، هنگامى كه مردم به چپ و راست منحرف شدند، راه ما را پى گير؛ چرا كه هر كس همراه ما باشد، همراه اوييم و هر كس از ما جدا شود، از او جدا مى‌شويم."»[٤]

[١] . رجال كشّى، ج ٢، ص ٥٨٦.

[٢] . همان.

[٣] .« وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ»( انعام( ٦) ١٠٨).

[٤] . العيون، ج ١، ص ٢٧٢.