تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٣٥ - استعاذه

افزودن بر عبارت استعاذه نيز به چند صورت گزارش شده كه ابن جزرى آنها را نقل كرده است:

[١/ ١٧١] «أعوذ باللَّه السميع العليم من الشيطان الرجيم». ابو عمرودانى گويد: «عموم اهل ادا در حرمين و عراقين و شام، اين عبارت را به كار مى‌بردند. از حمزه و ابو حاتم نيز همين عبارت روايت شده است.» ابن جزرى گويد: «صاحبان سنن چهارگانه و احمد اين عبارت را با سندى نيكو از ابو سعيد خدرى روايت كرده‌اند.»[١]

ترمذى گويد: «اين روايت، مشهورترين حديث در اين باب است.»

[١/ ١٧٢] از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت شده است: «هر كس صبحگاهان، سه بار بگويد:

" أعوذ باللَّه السميع العليم من الشيطان الرجيم" ...» احمد آن را در مسند، با سندى صحيح روايت كرده است.[٢]

[١/ ١٧٣] «أعوذ باللَّه العظيم من الشيطان الرجيم».[٣] دانى اين عبارت را در جامع خود، از اهل مصر و ديگر بلاد مغرب نقل كرده است.

[١/ ١٧٤] «أعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم. إنّ اللَّه هو السميع العليم»[٤]. اهوازى آن را از ابو عمرو روايت كرده و از عمر بن خطاب و ابن يسار و ابن سيرين و ثورى نيز روايت شده است.

[١/ ١٧٥] «أعوذ باللَّه العظيم السميع العليم من الشيطان الرجيم» كه از حفص روايت شده است.

[١/ ١٧٦] «أعوذ باللَّه العظيم من الشيطان الرجيم. إنّ اللَّه هو السميع العليم». اين عبارت از ابن كثير روايت شده است.

[١/ ١٧٧] «أعوذ باللَّه السميع العليم من الشيطان الرجيم. إنّ اللَّه هو السميع العليم» كه اين عبارت از حسن بصرى روايت شده است.

[١] . مسند احمد، ج ٣، ص ٥٠؛ ترمذى، ج ١، ص ١٥٣ و ١٥٤؛ ابو داوود، ج ١، ص ١٨٠؛ بيهقى، ج ٢، ص ٣٤.

[٢] . مسند احمد، ج ٥، ص ٢٦.

[٣] . المصنّف، ج ٦، ص ٩٦.

[٤] . همان، ج ١، ص ٢٦٨.