تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٠٣ - ٦ اسرار و رموز
طالب الحق الهادى إليه"؛ (اى حق جويى كه به حق هدايت مىكنى).[١]
[م/ ٢٥٣] نيز ثعلبى از آن حضرت روايت كرده است: «" طه" همان طهارت اهلبيت محمد صلى الله عليه و آله و سلم است.» سپس اين آيه را قرائت كرد: «إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً»[٢]؛ «همانا خدا مىخواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر] بزدايد و به راستى، شما را پاك گرداند.»
گفته شده: طاء، درخت طوبى و هاء، هاويه (دوزخ) است. ثعلبى گويد: «عرب گاه براى بيان يك واژه، قسمتى از آن را ذكر مىكند؛ بنابراين گويا خداوند به بهشت و دوزخ سوگند ياد كرده است.»
[م/ ٢٥٤] سعيد بن جبير گويد: «طه آغاز نام خدا، طاهر و طيّب است. هاء نيز ابتداى اسم او، هادى مىباشد.»
گفته شده است: طاء؛ يعنى" يا طامع الشفاعة للأمة" (اى كسى كه شفاعت را براى امت طمع دارى). هاء نيز بدين معناست:" يا هادى الخلق إلى الملة" (اى هدايت كننده خلق به آيين [خداپرستى]).
نيز گفته شده: طاء برگرفته از طهارت و هاء برگرفته از هدايت است. گويا خداى تعالى به پيامبرش مىفرمايد: اى طاهر از گناهان و اى هدايت كننده به سوى علّام الغيوب.
همچنين گفته شده: طاء، طبلهاى جنگجويان و هاء، هيبت آنان در دل كافران است.
نيز گفته شده: طاء، طرب و شادى بهشتيان در بهشت است و هاء، هوان (خوارى) دوزخيان در دوزخ.
همچنين گفته شده: طاء بنا بر حساب ابجد، عدد نُه و هاء، عدد پنج است و مجموع آنها چهارده مىشود؛ يعنى اى ماه شب چهارده.[٣]
[١] . المعانى، ص ٢٢.
[٢] . احزاب( ٣٣) ٣٣.
[٣] . ثعلبى، ج ٦، ص ٢٣٦ و ٢٣٧.