[١/ ١] ابو جعفر، محمد بن على بن حسين ابن بابويه صدوق از طريق محمد بن قاسم مفسر، معروف به ابو الحسن جرجانى از يوسف بن محمد بن زياد و على بن محمد بن سيار از پدران اين دو از امام حسن بن على از پدرش، على بن محمد ازپدرش، محمد بن‌على ازپدرش، رضا از پدرانش از على عليهم السلام روايت كرده‌اند كه حضرت فرمود: از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم كه فرمود: «خداى تبارك وتعالى به من فرمود:" اى محمد، همانا به تو سبع مثانى (سوره حمد) و قرآن عظيم را عطا كرديم‌."[١] پس به طور ويژه، با فاتحة الكتاب بر من منت نهاد و آن را معادل قرآن عظيم قرار داد. همانا فاتحة الكتاب با ارزش‌ترين اندوخته گنج‌هاى عرش است و خداوند محمد را بدان ويژه ساخت و شرافت داد و در آن، هيچ يك از پيامبرانش را با او شريك نكرد، جز سليمان كه‌ «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» را به او داد. آيا نمى‌بينى از بلقيس چنين حكايت مى‌كند: نامه‌اى ارجمند براى من آمده است. اين نامه از طرف سليمان مى‌باشد و [مضمون آن‌] چنين است: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ»[٢].»

حضرت درباره ثواب قرائت آن نيز فرمود: «هر كس آن را بخواند، خداى تعالى در برابر هر حرف، حسنه‌اى به او مى‌دهد كه هر حسنه از تمام دنيا و ثروت‌ها و خوبى‌هاى آن، براى او بهتر است. نيز هر كس به صداى قارى سوره حمد گوش فرا دهد، به اندازه پاداش قارى، پاداش خواهد گرفت، پس بايد هر كدامتان از اين خيرِ در دست‌رس، فراوان بهره گيرد؛ زيرا اين سوره، غنيمتى است. مباد كه وقتش بگذرد و حسرت در دل‌هاى شما باقى ماند.»[٣]

[١/ ٢] روايت شده است كه مردى به نام عبد الرحمان، معلم كودكان مدينه‌

[١] .« وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ».( حجر( ١٥) ٨٧).

[٢] .« إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ. إِنَّهُ مِنْ سُلَيْمانَ وَ إِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ».( نمل( ٢٧) ٢٩ و ٣٠).

[٣] . امالى، ص ٢٤٠ و ٢٤١؛ العيون، ج ١، ص ٢٧٠ و ٢٧١؛ تفسير امام، ص ٢٩؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٢٢٧ و ٢٢٨؛ جامع الاخبار، ص ١٢٢.