خلفاً إذا أكلناه، وربّ محتاج إليه رزقت فأحسنت. اللّهم واجعلنا من الشاكرين"[١] و هنگامى كه سفره جمع مى‌شد، مى‌گفت:" الحمد للَّه‌الذى حملنا فى البر و البحر ورزقنا من الطيبات و فضّلنا على كثير من خلقه تفضيلًا"[٢].»[٣]

روايات در اين باره بسيار است و ما به قبساتى از آن بسنده كرديم.

[١/ ٢٢٥] ابن سنّى در «عمل اليوم و الليله» و ديلمى از على عليه السلام از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده‌اند: «هرگاه گرفتار شدى، بگو:" بسم اللَّه الرحمان الرحيم. لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم"؛ چرا كه خداوند بدين وسيله، بلاهاى گوناگونى را كه بخواهد، برطرف مى‌سازد.»[٤]

[١/ ٢٢٦] ابو الشيخ در العظمه از صفوان بن سليم روايت كرده است: «جنّيان از كالاها ولباس‌هاى‌انسان‌ها استفاده‌مى‌كنند، پس هركس ازشما لباسى‌را برگرفت يا آن را گذاشت، بگويد:" بسم اللَّه"؛ چرا كه نام خدا، مُهرى است كه بر آن زده مى‌شود.»[٥]

[١/ ٢٢٧] كلينى از مفضّل‌بن عمر از امام صادق عليه السلام روايت‌كرده‌است كه حضرت فرمود: «خود را از همه مردم با «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» و «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» در امان بدار؛ آن را سمت راست و چپ خود و پيش روى و پشت سرت و بر بالا و پايين خود بخوان. هرگاه نزد پادشاه ستم‌گرى رفتى، هنگام نگريستن به او، سه بار آن را بخوان، و به دست چپ خود ببند، آن گاه از آن جدا نشو تا از نزد وى بيرون آيى.»[٦]

[١] .« بار خدايا، اين از منت و فضل و عطاى توست. در آن، به ما بركت ده و آن را بر ما گوارا ساز و هرگاه آن راخورديم، جاى‌گزينى روزىِ ما كن. چه بسيار نيازمندانى كه روزى آنان را به نيكى دادى. بار خدايا، ما را از سپاس‌گزاران قرار ده.»

[٢] .« سپاس خداى را كه در خشكى و دريا، ما را[ بر مركب‌هاى راهوار] حمل كرد و از روزى‌هاى پاك به ما ارزانى داشت و ما را بر بسيارى از آفريدگانش برترى داد.»

[٣] . كافى، ج ٦، ص ٢٩٤.

[٤] . الدرّ، ج ١، ص ٢٦؛ عمل اليوم والليله، ص ١٢٠، روايت، آغازى نيز دارد؛ الفردوس بمأثور الخطاب، ج ٥، ص ٣٢٤؛ كنز العمّال، ج ٢، ص ١١٨؛ كافى، ج ٢، ص ٥٧٣؛ بحار الانوار، ج ٩٢، ص ١٩٥ و ٢٠٩، به نقل از امام صادق عليه السلام.

[٥] . الدرّ، ج ١، ص ٢٦؛ العظمه، ج ٥، ص ١٦٧٠ و ١٦٧١.

[٦] . كافى، ج ٢، ص ٦٢٤؛ بحار الانوار، ج ٨٩، ص ٣٥١، به نقل از عدّة الداعى.