تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٣٩ - روايات پيرامون خواص قرآن

را ببيند و از آن خوشش آيد، پس بگويد:" ما شاء اللَّه لا قوّة الّا باللَّه".»[١]

اين سخنى بر حق است؛ چرا كه ذكر خداى تعالى نگه‌دارنده است.

[م/ ١٥٩] امام صادق عليه السلام از پدرانش از جدّش، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرد:

«چشم زخم حقيقت دارد؛ هر كس چيز خوشايندى در برادرش ببيند، ذكر خدا را براى آن به كار برد؛ كه اگر ذكر خدا كند، به او زيانى نرساند.»[٢]

[م/ ١٦٠] حكيم ترمذى، ابو يعلى، ابن ابى حاتم، ابن سنّى در «عمل يوم و ليلة»، ابو نعيم در «حلية الاولياء» و ابن مردويه از ابن مسعود روايت كرده‌اند كه اين آيات را او در گوش فردى مبتلا خواند: «أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ. فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ. وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا بُرْهانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّما حِسابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ. وَ قُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ»[٣]؛ و او شفا پيد اكرد. رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پرسيد: «در گوش او چه خواندى؟» ابن مسعود آيه را خواند. رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «سوگند به كسى كه جانم در دست اوست، اگر فردى اهل يقين، آن را بر كوهى مى‌خواند، از جا كنده مى‌شد.»[٤] شگفتا! اگر رسول خدا از اين مطلب اطلاعى نداشت، ابن مسعود از كجا آن را مى‌دانست!

از آن گذشته، چه مناسبتى بين اين آيات و بر طرف ساختن بيمارى‌هاى جسم وجود دارد؟ آياتى كه براى دفع بيمارى‌هاى روح و برانگيختن نفس‌هاى سركش نازل شده است.

[م/ ١٦١] در مستدرك چنين آمده است: «هر كس در دلش قساوتى يابد، يس را با زعفران در جامى بنويسد، آن گاه آن را بنوشد.»[٥]

[١] . الفردوس بمأثور الخطاب، ج ٣، ص ٥٤٤؛ كنز العمّال، ج ١٠، ص ٦٥.

[٢] . طب الائمه، ص ١٢١؛ بحار الانوار، ج ٩٢، ص ١٢٧.

[٣] . مؤمنون( ٢٣) ١١٥- ١١٨.

[٤] . الدرّ، ج ٦، ص ١٢٢؛ الاتقان، ج ٤، ص ١٤١؛ النوادر، ج ٣، ص ١٧١ و ١٧٢؛ ابو يعلى، ج ٨، ص ٤٥٨؛ ابن ابى حاتم، ج ٨، ص ٢٥١٣؛ الحليه، ج ١، ص ٧.

[٥] . حاكم، ج ٢، ص ٤٢٨؛ الاتقان، ج ٤، ص ١٤٢.