تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٤٢ - روايات پيرامون خواص قرآن
خواب بخواند، از فلج شدن، نترسد و هر كس آن را پس از هر نماز بخواند، چيز زهرآلودى يا نيش عقربى[١] به او زيان نرساند.»
[م/ ١٦٦] ابن فهد حلى از اصبغ بن نباته در حديثى طولانى، روايت مىكند كه گفت: مردى نزد امير مؤمنان عليه السلام به پاخاست و گفت: «در شكم من آبى زرد رنگ وجود دارد؛ آيا درمانى دارد؟» حضرت فرمود: «بله، بدون نياز به درهم و دينارى، ليك آية الكرسى را بر شكم خود مىنويسى و آن را مىنوشى[٢] و آن را در شكم خود ذخيره مىكنى تا به اذن خداى تعالى بهبود يابى.» آن مرد اين كار را انجام داد و به اذن خداوند بهبود يافت.
[م/ ١٦٧] نيز از امام باقر عليه السلام روايت مىكند: «كسى را كه سوره حمد شفا ندهد، چيز ديگرى شفا نخواهد داد.»[٣]
رواياتى كه ابن فهد ياد كرده، به جز همين روايت پيش گفته، صدورشان از معصومان عليهم السلام بعيد است [كه توضيح هر يك مىآيد:]
حديث نخست: به يقين، قرآن براى شفاى عقدههاى روحى و وسوسههاى شيطانىاى كه سينهها را تنگ مىكند، نازل شد. قرآن آمد تا آن گرهها را بگشايد و وسوسههاى شيطانى را از بين ببرد و نسيمهاى رحمانى را جانشين آن سازد، از اين رو سينهها آن را پذيرا مىشود و بدان، گشايش مىيابد.
«أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ. وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ. الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ. وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ. فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً. إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً»[٤]؛ «آيا براى تو، سينهات را نگشادهايم؟ نيز بار گرانت را از [دوش] تو بر نداشتيم؟ همان [بارى] كه [گويى] پشت تو را شكست.
نامت را براى تو بلند گردانديم، پس [بدان كه] با دشوارى، آسانى است. آرى، با دشوارى، آسانى است.»
[١] . واژه« حُمّة» در روايت به كار رفته كه به معناى سم است و بر نيش عقرب و مانند آن اطلاق مىشود.
[٢] . چگونه نوشته بر شكم را بنوشد؟
[٣] . عدّة الداعى، ص ٢٧٣ و ٢٧٤.
[٤] . انشراح( ٩٤) ١- ٦.