في الكافي عن الصادق جعفر بن محمد عليه السلام قال خرج رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم قبل الغداة و معه كسرة [١] قد غمسها في اللبن و هو يأكل و يمشي، و بلال يقيم الصلوة و صلى بالناس و فيه عن امير المؤمنين عليه السلام لا بأس ان يأكل الرجل و هو يمشي، و كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم يفعل ذلك.

(العارف السعدي)

بكم خوردن از عادت خواب و خورد # توان خويشتن را ملك خوي كرد

نخست آدمي سيرتي پيشه كن # بس آنگه ملك خواهى انديشه كن‌

باندازه خور زاد اگر مردمي # چنين پر شكم آدمي يا خمي‌

شكم جاي قوت است و جاي نفس # تو پندارى از بهر نان است و بس‌

دو چشم و شكم پر نگردد بهيچ # تهي بهتر اين روده پيچ پيچ‌

شكم بند دست است و زنجير پاى # شكم بنده نادر پرستد خداي‌

برو اندرونى بدست آر پاك # شكم بر نخواهد شد الا بخاك‌

(انورى)

اي دست تو در جفا چو زلف تو دراز # وي بي سببي كشيده پا از من باز

وى دست ز آستين برون كرده بعهد # امروز كشيده پاى در دامن ناز

(حالتي)

گفتى كه فلان زياد من خاموش است # وز بادهء شوق ديگران مدهوش است‌

شرمت نايد هنوز خاك در تو # از گرمى خون دل من در جوش است‌

[١] الكسرة: القطعة من الخبز.