الكشكول - الشيخ البهائي - الصفحة ٢٨٦
إن نلت لم أفرح بشيء نلته # و إذا سبقت به فلا أتلهف
و متى تصبك من الحوادث نكبة # فاصبر فكل غيابة تتكشف
ثم قال له: و اللّه لنظلمن عليك غيابة لا تنكشف أبدا يا حرسي اضرب عنقه.
(لبعضهم)
اصبر إذا بدهتك نائبة # ما عال منقطع إلى الصبر
الصبر أولى ما اعتصمت به # و لنعم حشو جوانح الصدر
(و لآخر)
و يوم كيوم البعث ما فيه حاكم # و لا عاصم إلا قنى و دروع
حبست به نفسي على موقف الردى # حفاظا و أطراف الرماح شروع
و لا يستوي عند الملمات أن عزت # صبور على مكروهها و جزوع
(عبد العزيز الكلابي)
قد عشت في الدهر أطوارا على طرق # شتى و قاسيت منه الحلو و البشعا
كلا بلوت فلا النعمى تبطرني # و لا تخشعت من لاوايه جزعا
لا يملأ الأمر صدري قبل موقعه # و لا يضيق به صدري إذا وقعا
****
تصوير لا بصورت مقراض بهر چيست # يعني ز بهر قطع تعلق ز ما سوا است
نور قدم ز رخنهء لا مىكند طلوع # خوش خانه دلي كه أز اين رخنه پر ضيا است
فقر است راحت دو جهان زينهار از ان # ميل غنا مكن كه غنا صورت غناست
عاريتيست هرچه دهد گردش سپهر # عارض بود بياض چو از گرد آسياست
تيريست كج شده كه به آتش بود سزد # آن را كه قد بخدمت همچون خودى دو تاست
نفس ترا خريد حق از بهر بندگى # تصديق اين معامله أن اللّه اشترى است
ره را ميان خوف و رجا رو كه در خبر # خير الأمور أوسطها قول مصطفى است
آزار جو عزيز بود، لطف جوي خوار # اينست طبع دهر دلت مضطرب چراست
مستلزم ممات بود زهر و قيمتيست # سرمايهء حيات بود آب و كم بهاست
بهر فراغ دل طلب گنج مىكنى # آن گنج را كه مىطلبى گنج انزواست
گردى بديده از ره بىخوابى اركشي # روشن شود بچشم دلت كان چه توتياست
جوع است و عزلت و سهر و صمت چارركن # زين چار ركن قصر ولايت قوى بناست
زين چار چاره نيست كسيرا كه همتش # در ساحت زمين دل اين طرفه قصر خواست
حاشا كه حال خوش دهدت رو كه كار تو # گه فكر ما يجيء و گهى فكر ما مضى ست
بگذر ز خود كه پر نشود از هواي هو # هركس كه نى اناى دلش خالى از اناست