الكشكول - الشيخ البهائي - الصفحة ٢٢٢

چو خواهى صد قبا در شادكامى # بدر پيراهني در نيكنامى‌

بدين قالب كه بادش در كلاه است # مشو غره كه اين يك مشت كاه است‌

رها كن غم كه دنيا غم نيرزد # مكش سخن كه سختى هم نيرزد

چنان راغب مشو در جستن كام # كه از نايافتن رنجى سرانجام‌

في الشيب من كلام العارف السامي الشيخ نظامي:

حديث كودكى و خودپرستى # رها كن كان خماري بود و مستى‌

چو عمر از سى گذشت و يا خود از بيست # نمى‌شايد دگر چون غافلان زيست‌

نشاط عمر باشد تا چهل سال # چهل رفته فرو ريزد پروبال

پس از پنجه نباشد تندرستي # بصر كندي پذيرد پاى سستى‌

چو شصت آمد نشست آمد پديدار # چو هفتاد آمد افتاد آلت از كار

به هشتاد و نود چون دررسيدي # بسا سختى كه از گيتى كشيدى‌

از آنجا گر بصد منزل رساني # بود مرگى بصورت زندگانى‌

سك صياد كاهو گير گردد # بگيرد آهويش چون پير گردد

چو در موى سياه آمد سپيدى # پديد آمد نشان نااميدى‌

ز پنبه شد بناگوشت كفن‌پوش # هنوز اين پنبه بيرون ناري از گوش‌

جواني گفت پيرى را چه تدبير # كه يار از من گريز چون شوم پير

جوابش داد پير نغز گفتار # كه در پيرى تو خود بگريزى از يار

(و من كلامه في ليلى مجنون)

غافل منشين نه وقت بازيست # وقت هنر است و سرفرازى است‌

امروز كه روز عمر برجاست # مى‌بايد كرد كار خود راست‌

فردا كه اجل عنان بگيرد # عذر تو بجان كجا پذيرد

از پنجه مرگ جان كسي برد # گو پيش ز مرگ خويشتن مرد

يك دسته گل دماغ‌پرور # از صد خرمن گياه خوشتر

هر نقد كه آن بود بهائي # بفروش چو آيدش روائي‌

سمكة ثلثها في‌ [١] الطين، ربعها في الماء، و الخارج منها ثلاثة اشبار، استخراجها

[١] أقول هذه المسألة مذكورة في الباب العاشر من خلاصة الحساب، و حلها المصنف باربعة قواعد الاربعة المتناسبة، و الخطائين، و الجبر، و التحليل، و حيث ان توضيحها، و بيان القواعد يحتاج الى تطويل الكلام طوينا عنه كشحا، فمن اراد فعليه بالخلاصة