الكشكول - الشيخ البهائي - الصفحة ١٨٣

الشيخ العارف العطار «ره» ، و يستشهد به عند قوله تعالى: «لكل امرئ يومئذ شأن يغنيه» :

كشتى‌اى آورد در دريا شكست # تخته ز آن جمله بر بالا نشست‌

گربه و موشى چو بر آن تخته ماند # كارشان با يكديگر ناپخته ماند

نه ز گربه موش را روى گريز # نه بموش آن گربه را چنگال تيز

هردوشان از هول درياى عجب # در تحير باز مانده خشك لب‌

در قيامت نيز اين غوغا بود # يعني آنجا نه تو و نه ما بود

قالت عوارضه صف و صفنا لترى # عشاقنا اليوم احيا قلت لا ماتوا

چشم عبرت بين چرا در قصر شاهان ننگرد # تا چه سان از حادثات دور گردون شد خراب‌

پرده‌دارى مى‌كند بر طاق كسرى عنكبوت # جغد نوبت ميزند بر قلعهء افراسياب‌

خوبى همين كرشمه و ناز و خرام نيست # بسيار شيوه‌ها است بتان را كه نام نيست‌

خاموش شد عالم بشب تا چست باشي در طلب # زيرا كه بانگ و عربده تشويش خلوتخانه شد

(مولوي معنوي)

جانها را بسته انداز آب و گل # چون رهند از آب و گلها شاد دل‌

در هواى عشق حق رقصان شوند # محو قرص بدر بي نقصان شدند

چون نقاب تن رود از روي روح # از لقاي دوست يابد صد فتوح‌

ميزند جان در جهان آبگون # نعرهء يا ليت قومي يعلمون‌

(الشيخ تقي الدين بن حجة)

طلعتم بدورا في اعز المطالع # فبشرني قلبي بسعد طوالع‌

و مستم غصونا من اقل ثمارنا # طيور قلوب للغرام سواجع‌