كتب الصاحب بن عباد الى بعض اصحابه يعاتبه؛ من اعتمد عليك، فكأنما اعتمد على السراب؛ و من اعتضد بك، فكأنما اعتضد بالخضاب؛ فلا السراب يغني عن برد الشراب و لا الخضاب يرد الشراب.

كتبت امرأة الى صاحبها: و قد استدعى حضورها بالليل عنده، و غرضها الاعتذار بالحيض:

بقتل چون مني گر خاطرت خشنود ميگردد # بجان منت ولى تيغ تو خون‌آلود ميگردد

في مذمة النساء للعارف السامي الشيخ نظامي:

زن گرنه يكى هزار باشد # در عهد، كم استوار باشد

چون نقش وفا و عهد يستند # بر نام زنان قلم شكستند

زن دوست بود ولى زماني # تا جز تو نيافت مهرباني‌

زن راست نيارد آنچه بازد # جز زرق نسازد آنچه سازد

بسيار جفاي زن كشيدند # در هيچ زنى وفا نديدند

زن چيست فسانه‌گاه نيرنگ # در ظاهر صلح و در نهان جنگ‌

در دشمنى آفت جهان است # چون دوست شود بلاي جانست‌

زن ميل بمرد بيش دارد # ليكن سر كار خويش دارد

اين كار زنان دست باز است # افسون، زنان بد دراز است‌

كان احمد بن محمد المعروف بابن المدمر اذا مدحه احد الشعراء بشعر غير جيد قال لغلامين له: امضيا به الى المسجد، و لا تفارقاه حتى يصلي مائة ركعة.