الكشكول - الشيخ البهائي - الصفحة ١٣٩
و إن ملكت فيهم فانّهم ينظرون إليّ بالعين الاولى، و يقولون: سبحان من بلغ عبدا بيع بعشرين درهما ما بلغ و لقد شرفت الآن بكم، و عظمت في العيون، حيث علم الناس أنّكم إخواني من حفدة إبراهيم عليه السلام.
سئل الصادق (ع) ما بال الخطب و الرسائل و الأشعار تمل سريعا و القرآن يعاد و لا يمل، فقال: لأنّ الحاجة تنقضي بانقضاء ذلك، و القرآن حجة لأهل كل وقت و زمان فلذلك هو أبدا غض.
عليّ بن الجهم
بلاء ليس يشبهه بلاء # عداوة غير ذي حسب و دين
يبيحك منه عرضا لم يصنه # و يرتع منك في عرض مصون
***
صبر كن بر ستم بىخردان # نرسد جز به تن آزار بدان
چه غم از زخم كه بر آب و گل است # غم از آنست كه بر جان و دل است
هر لگد كو ز فرومايه رسد # نكند كوب چو بر سايه رسد
گل را ديدم قباى سبز اندر بر # با جامهء اطلس و دهان پر زر
گريان كف پاى باغبان مىبوسيد # كاينك زر و جامه عمر يك روز دگر
بسى گردش نمود اين سبز طارم # بسى تابش مه و خورشيد و انجم
كه تا با هم طبايع رام گشتند # شكار مرغ جان را دام گشتند
هنوز آن مرغ نا فرخ سرانجام # نچيده دانهء گاهى از اين دام
طبايع بگسلند از يكديگر بند # كند هريك باصل خويش پيوند
بماند مرغ دور از آشيانه # دلى پر خون ز فقد آب و دانه
جز بضد ضد را همى نتوان شناخت # چون به بيند زخم بستايد نواخت
لا جرم دنيا مقدم آمده است # تا بدانى قدر اقليم الست
گوئى آنجا خاك را مىبيختم # وين جهان پاك اندرو ميريختم
العفيف التلمساني
سئل الربع عن ظباء المصلي # ما على الربع لو أجازت سؤاله