الكشكول - الشيخ البهائي - الصفحة ١٠٢
لبعضهم
لو كنت عاتبني لسكن لوعتي # أملي رضاك و زرت غير مجانب
لكن ملك فلم يكن لي حيلة # صد الملول خلاف صد العاتب
ميرزا احساني
شب أز خيال تو ممنون شديم بيش از پيش # چرا كه وعده تو كردى او بجا آورد
سلطان مصطفى
دادهام جان كه بدست آمده دامان غمش # نوبت تست دلا جان تو و جان غمش
هرچه باداباد حرفى چند ميگويم باو # كار خود در عاشقى اين بار يكسر ميكنم
فغانى
مجلس عيش است كوته كن فغانى درد دل # اين حرارت جاى ديگر كن كه ما خود آتشيم [١]
ولى دشت بياض
در بزم تو دل بار غم عيش كشيد # يك جرعه ز كام دوستكامى نچشيد
با دشمنيت چه دوستيها كه نكرد # وز دوستيت چه دشمنيها كه نديد
و له أيضا
هرچند سگش وفا ز ما مىبيند # از يار دلم همان جفا مىبيند
چون ترك جفا كند نگاريكه بخلق # هرچند جفا كند وفا مىبيند
قال أيضا
اى دل چو آشناى غمى ترك او مكن # هر روز با كسى نتوان آشنا شدن
[١] آتشيم: في نسخة، اخگريم.