إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٧٩ - آيا برائت شرعى در اقل و اكثر ارتباطى جارى مىشود

لا يقال: إنّ جزئيّة السّورة المجهولة- مثلا- ليست بمجعولة و ليس لها أثر مجعول، و المرفوع بحديث الرّفع إنّما هو المجعول بنفسه أو أثره، و وجوب الإعادة إنّما هو أثر بقاء الأمر الأوّل بعد العلم مع أنّه عقلي، و ليس إلا من باب وجوب الإطاعة عقلا(١).

فقرات حديث رفع، «رفع ما لا يعلمون» بود يعنى آنچه را كه شما نمى‌دانيد، از شما برداشته شده است در اقلّ و اكثر ارتباطى هم ما نسبت به جزئيّت- مثلا «سوره»دچار شك و ترديد هستيم در نتيجه، جزئيّت «سوره» يك امر مجهول و غير معلومى است لذا حديث رفع، جزئيّت سوره را برمى‌دارد و مأمور به را در همان اقل براى ما معيّن مى‌كند [١].

(١)- اشكال: شما با حديث رفع چه چيز را مى‌خواهيد برداريد، در دوران امر بين اقلّ و اكثر ارتباطى كه مثلا شك در جزئيّت سوره داريد با حديث رفع چه چيز را برمى‌داريد؟ ممكن است خواسته شما يكى از اين دو مطلب باشد.

١مى‌گوئيد جزئيّت سوره براى ما مشكوك و مجهول است لذا با حديث رفع، جزئيّت سوره را برمى‌داريم.

٢ممكن است بگوئيد مأمور به را بدون جزء مشكوك- مثلا نماز بدون سوره- اتيان كرده‌ايم و بعد كشف خلاف شد و متوجّه شديم كه سوره براى نماز، جزئيّت دارد ولى الآن توسّط حديث رفع، وجوب اعاده را از دوش خود برمى‌داريم.

مستشكل مى‌گويد حديث رفع هيچيك از خواسته‌هاى شما را برآورده نمى‌كند.

بيان ذلك: حديث رفع، چيزى را مى‌تواند رفع نمايد كه يا خودش «حكم‌

[١]چرا مصنّف در ما نحن فيه اصالة البراءة را نسبت به حكم وضعى- جزئيّت مشكوك- جارى كرد نه نسبت به حكم تكليفى- وجوب جزء مشكوك يا وجوب اكثر-؟ ر. ك عناية الاصول ٤/ ٢١١.