إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٩٨ - مكاتبه قاسانى

واجب است يا نه، يعنى آن روزى را كه نمى‌دانيم آخر ماه شعبان است يا اوّل ماه رمضان، روزه بگيريم يا نه.

امام (ع) فرموده‌اند «اليقين لا يدخل فيه الشّك» كأنّ امام (ع) چنين فرموده‌اند، تو كه يقين به ماه شعبان داشتى و شك در بقاء آن دارى، يقين خود را با شك نقض نكن و بقاء ماه شعبان را استصحاب كن و بگو هنوز صوم، واجب نيست.

«صم للرّؤية و افطر للرّؤية» با يقين به دخول ماه رمضان روزه بگير و تا وقتى كه رؤيت هلال رمضان، محقّق نشده، روزه واجب نيست و همچنين تا وقتى كه رؤيت هلال شوّال تحقّق پيدا نكرده، افطار جائز نيست و زمانى كه يقين به رؤيت هلال شوّال، محقّق شد افطار كنيد [١].

اشكال: بر استدلال مذكور، مناقشه‌اى شده و مصنّف هم آن مناقشه و اشكال را مى‌پذيرند كه:

شما به جلد هفتم كتاب وسائل الشّيعه، باب سوّم از ابواب احكام شهر رمضان مراجعه كنيد در آنجا بابى مشاهده مى‌كنيد تحت عنوان:

«باب انّ علامة شهر رمضان و غيره رؤية الهلال، فلا يجب الصّوم الا للرّؤية او مضىّ ثلاثين، و لا يجوز الافطار في آخره الا للرّؤية او مضىّ ثلاثين و انّه يجب العمل في ذلك باليقين دون الظّن».

در باب مذكور، بيست و هشت روايت، نقل شده است كه بعد از مراجعه به باب مذكور، متوجّه مى‌شويد كه روايت محلّ بحث، ارتباطى به استصحاب ندارد و مراد از كلمه يقين در جمله «اليقين لا يدخل فيه الشّك» يقين به ماه شعبان نيست تا ما

[١]در يوم الشّك اوّل رمضان، روزه واجب نيست و در يوم الشّك آخر رمضان، افطار جائز نيست.