ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢١ - (باب فضيلت ماه رمضان و ثواب روزه داشتن آن)

حضرت سؤال مى‌كردند، پس به خطبه برخاست، و پس از ثنا بر خداى عزّ و جلّ فرمود:

امّا بعد، پس شما در باره شب قدر از من سؤال كرديد، و من آن را نه بدان جهت از شما پوشيده داشتم كه نسبت به آن عالم نبودم.

بدانيد اى مردمان كه هر كس ماه رمضان بر او وارد شود، در حالى كه سالم و پيراسته از عيب و مرض باشد، پس روز آن ماه را روزه بدارد، و بخشى از شب آن را به تلاوت قرآن و دعا بپا دارد، و بر نماز خود مواظبت كند، و به سوى جمعه آن هجرت نمايد، و به سوى عيدش بشتابد، پس در حقيقت شب قدر را درك كرده است، و به جائزه پروردگار عزّ و جلّ دست يافته است.

١٨٣٥- و امام صادق ٧ فرمود: به خدا قسم كه ايشان به جوائزى دست يافته‌اند كه مانند جوائز بندگان نيست.

١٨٣٦- و امام ابو جعفر ٧ به جابر فرمود: اى جابر، كسى كه ماه رمضان بر او وارد شود، پس روزش را روزه بدارد، و بخشى از شبش را با تلاوت قرآن و دعاء بپا دارد، و عضو تناسل و زبان خود را حفظ كند، و چشمش را از نامحرم و مناظر زشت، فروپوشد، و آزارش را از مردم باز دارد، بمانند روزى كه از مادر متولّد