ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨٧ - (باب علت وجوب صيام)

خداى عزّ و جلّ به چه منظور سى روز روزه در ساعات روز را بر امّت تو واجب ساخته است و بر امّتهاى ديگر بيش از اين فرض فرموده است؟ رسول خدا ٦ فرمود: وقتى آدم ٧ از آن ميوه درخت خورد، سى روز اثر آن در شكم او باقى ماند، از اين جهت خداى سى روز گرسنگى و تشنگى را بر نسل او فرض فرمود، و آنچه در شب ميخورند تفضّلى از جانب خداى عزّ و جلّ در باره ايشان است. و كار بر آدم نيز بر همين گونه بوده است، و از اين رو خدا آن را بر امّت من واجب ساخته است. سپس اين آيه را تلاوت فرمود: كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ، أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ‌. مرد يهودى گفت: راست گفتى يا محمّد، پس مزد كسى كه اين ايام را روزه بدارد چيست؟ فرمود: هيچ مؤمنى نيست كه ماه رمضان را بقصد قربت روزه بدارد، مگر آنكه خداى تبارك و تعالى هفت خصلت را بر او واجب ميسازد: نخست آنكه حرام را در بدنش ذوب ميكند، و دوم آنكه او را به رحمت خداى تبارك و تعالى نزديك ميسازد، و سوم آنكه با اين عمل خطاى پدرش آدم را جبران ميكند، و چهارم آنكه فشارهاى بيهوش‌كننده جان دادن را بر او آسان‌