ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٨ - (باب آنچه در باره خويشتندار از اداء زكات آمده است)

اداى صدقات و صله ارحام و انجام اعمال خير و خداپسندانه است.

١٥٨١- و امام ابو الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود: كسى كه زكات مال خود را به تمام اخراج كند، و آن را در جاى خود قرار دهد، مورد سؤال واقع نمى‌شود كه مال خود را از كجا به دست آورده است. (چون چنين افراد كاملا رعايت قانون را كرده‌اند.)

١٥٨٢- و امام صادق ٧ فرمود: همانا كه خداى عزّ و جلّ زكات را در هر هزار درهم بيست و پنج درهم قرار داد، زيرا كه او عزّ و جلّ خلق را بيافريد، پس غنى و فقيرشان و قوى و ضعيفشان را بشناخت، پس از هر هزار نفر بيست و پنج نفر را مسكين قرار داد، [و] اگر چنين نمى‌بود خدا ايشان را همى افزود، زيرا كه او خالق ايشان است و ايشان را بهتر ميشناسد.

(باب آنچه در باره خويشتن‌دار از اداء زكات آمده است)

١٥٨٣- حريز از امام صادق ٧ روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: هيچ صاحب زر يا سيم نيست كه از اداى زكات مال خود امتناع كند، مگر آنكه در روز قيامت خداى عزّ و جلّ او را در بيابانى صاف متوقّف ميسازد، و مارى از