ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٦ - علت وجوب زكات

صادق ٧ آمده است كه گفت: امام ٧ فرمود:

همانا كه زكات براى آزمايش اغنيا، و كمك به فقرا وضع شده است، و اگر مردم زكات اموال خود را مى‌پرداختند، هيچ مسلمانى فقير و محتاج نمى‌ماند، و هر آينه با سهمى كه خداى عزّ و جلّ براى او مقرّر فرموده است مستغنى ميشد، و مردم فقير و محتاج و گرسنه و برهنه نشده‌اند مگر به علت گناهان اغنيا، و خداى عزّ و جلّ را سزاوار است كه رحمت خود را از كسى كه حقّ خدا در مال خود را بازداشته است بازدارد و به آن كسى كه خلق را آفريده و خوان رزق را گسترده است قسم ياد ميكنم كه هيچ مالى در خشكى يا دريا تباه نميشود مگر به علّت ترك زكات، و هيچ صيدى در خشكى يا دريا شكار نميشود مگر به علت ترك تسبيح در آن روز، و همانا كه محبوب‌ترين مردم نزد خداى عزّ و جلّ گشوده‌دست‌ترين ايشان است، و سخاوتمندترين مردم كسى است كه زكات مالش را بپردازد، و در باره مؤمنين نسبت به حقّى كه خداى عزّ و جلّ براى ايشان در مال او مقرّر داشته است بخل نورزد.

١٥٨٠- و امام رضا على بن موسى عليهما السّلام به محمّد بن سنان در جمله جوابهاى مسائل او نوشت: علّت تشريع زكات تأمين قوت فقرا، و حفظ و صيانت اموال اغنيا است. زيرا خداى عزّ و جلّ تندرستان را به رسيدگى به حال دردمندان و مبتلايان‌