مسأله ٢٣- همان‌طور كه بر مرد حرام است كه به زن بيگانه نگاه كند، بر زن نيز واجب است كه خود را از بيگانه‌ها بپوشاند؛ و پوشاندن بر مردها واجب نيست اگر چه بر زنان حرام است كه به مردان- به غير از آنچه كه استثناء شده- نگاه كنند. و اگر مردها بدانند كه زن‌ها تعمداً به آنان نگاه مى‌كنند احتياط (مستحب) آن است كه خود را از زن‌ها بپوشانند؛ اگر چه اقوى آن است كه واجب نمى‌باشد. ج ٢ ص ٢٦١

مسأله ٢٤- اشكالى نيست كه غير مميّز- چه پسر و چه دختر- از احكام نگاه كردن و لمس نمودن بدون شهوت خارج است، نه با شهوت با فرض برانگيخته شدن آن. ج ٢ ص ٢٦١- ٢٦٢

مسأله ٢٥- براى مرد جايز است كه به دختر بچه مادامى كه بالغ نشده نگاه كند، در صورتى كه در آن تلذذ و شهوت نباشد؛ البته احتياط (مستحب) و اولى اين است كه به جاهايى كه عادت بر پوشاندن آن‌ها با لباس‌هاى متعارف، جارى نمى‌باشد اكتفا نمايد مانند صورت و دست‌ها تا مچ و موى سر و دو ذراع و دو پا، نه مثل ران و كپل و كمر و سينه و پستان و سزاوار نيست كه احتياط در آن‌ها ترك شود. و احتياط (واجب) آن است كه در صورتى كه به شش سال رسيده باشد او را نبوسد و در دامن خود قرار ندهد. ج ٢ ص ٢٦٢

مسأله ٢٦- براى زن، نگاه كردن به پسر بچه مميّز مادامى كه بالغ نشده جايز است. و بر زن واجب نيست كه خود را از او بپوشاند مادامى كه به جايى نرسد كه نگاه كردن از ناحيه او و نگاه كردن به او موجب برانگيخته شدن شهوت شود؛ بنابر اقوا در برانگيخته شدن شهوت بالفعل و بنابر احتياط (واجب) در غير آن (يعنى در صورتى كه برانگيخته شدن بالقوه باشد). ج ٢ ص ٢٦٢

مسأله ٢٧- نگاه كردن به زنان اهل ذمه بلكه مطلق كفار با نبود تلذذ و ريبه- يعنى ترس واقع شدن در حرام- جايز مى‌باشد. و احتياط (واجب) آن است كه به جاهايى كه عادت آن‌ها بر نپوشاندن آن جارى است اكتفا شود. و گاهى زنان باديه‌نشين و روستايى از اعراب و غير آن‌ها- كه عادت آن‌ها بر اين است كه خود را نمى‌پوشانند و اگر نهى شوند هم، نمى‌پذيرند و به آن توجه نمى‌كنند- به زنان اهل ذمه ملحق مى‌شوند و اين‌