قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٣١ - فصل اول در كليات

ماده ٨٢٤: هرگاه يك يا چند نفر از ورّاث حق خود را اسقاط كند باقى ورّاث نمى‌توانند آن را فقط نسبت به سهم خود اجرا نمايند و بايد يا از آن صرف نظر كنند يا نسبت به تمام مبيع اجرا نمايند.

مسأله ٢٢- ... و مادامى كه بقيه ورثه موافقت نكرده‌اند بعضى از آنان حق اخذ به شفعه ندارند و اگر بعضى از ورثه ببخشند و حق خودشان را ساقط كنند در ثبوت شفعه براى ورثه‌اى كه نبخشيده، اشكال است. ج ١ ص ٦٣٤

قسمت چهارم: در وصايا و ارث‌

باب اول: در وصايا

فصل اول: در كليات‌

س ١- آيا ما رزمندگان شرعاً بايد وصيّت‌نامه بنويسيم؟ و يا به دوستان خود وصيّت كنيم كه در وطن نمازها و يا روزه‌هايى كه مديون هستيم خانواده‌مان از اموالمان، شخصى را وكيل براى بجا آوردن كنند يا خير؟

ج- اگر مال داريد لازم است وصيّت نمائيد. ج ٢ ف ص ٤٠٤

س ٨- آيا نوشتن وصيّت‌نامه واجب است يا مستحب؟

ج- واجب نيست مگر در مواردى كه حقّ واجبى بر عهده شخص باشد و نتواند ادا نمايد كه واجب مى‌شود وصيّت نمايد. ج ٢ ف ص ٤٠٦

ماده ٨٢٥: وصيّت بر دو قسم است: تمليكى و عهدى.

ماده ٨٢٦: وصيّت تمليكى عبارت است از اين‌كه كسى عين يا منفعتى را از مال خود براى زمان بعد از فوتش به ديگرى مجاناً تمليك كند.

وصيّت عهدى عبارت است از اين‌كه شخصى يك يا چند نفر را براى انجام امر يا امورى يا تصرفات ديگرى مأمور مى‌نمايد.

وصيّت‌كننده موصى، كسى كه وصيّت تمليكى به نفع او شده است موصى‌له، مورد وصيّت موصى‌به، كسى كه به موجب وصيّت عهدى ولى بر مورد ثلث يا بر