قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٤٩ - باب اول در نكاح

كتاب هفتم: در نكاح و طلاق‌

باب اول: در نكاح‌

نكاح از مستحبات مؤكد است و آنچه در تشويق بر آن و در مذمت بر ترك آن وارد شده از نظر كثرت، قابل شمارش نيست؛ پس از مولاى ما امام باقر (ع) است كه فرمود: «حضرت رسول‌ (ص) فرمود: بنايى در اسلام بنا نشده كه در نزد خداى عزّوجلّ محبوب‌تر از ازدواج نمودن باشد». و از مولاى ما امام صادق (ع) است: «دو ركعت نمازى كه شخص متزوّج مى‌خواند از هفتاد ركعتى كه شخص عزب مى‌خواند بهتر است». و نيز از امام صادق (ع) است كه فرمود: «پيغمبر (ص) فرموده است فرومايه‌ترين مرده‌هاى شما عزب‌ها هستند». و در خبر ديگر از پيغمبر (ص) است: «اكثر اهل آتش عزب‌ها هستند». و سزاوار نيست كه فقر و احتياج مانع از ازدواج باشد، بعد از آن‌كه خداى عزّوجلّ وعده داده است كه غنى مى‌سازد و گشايش (در زندگى) مى‌بخشد به فرموده‌اش- عز من قائل-: «اگر فقير باشند خداوند ايشان را از فضلش غنى مى‌سازد». كه از پيغمبر (ص) است: «كسى كه ازدواج را به خاطر ترس از احتياج ترك نمايد تحقيقاً به خداى عزّوجلّ گمان بد برده است‌».

و از چيزهايى كه مناسب است بر مقاصد اين كتاب مقدم شود چند امر است: بعضى از آن‌ها مربوط است به اين‌كه چه كسى سزاوار است تا براى ازدواج اختيار شود و چه كسى سزاوار نيست؛ و بعضى از آن‌ها در آداب عقد است؛ و بعضى از آن‌ها در آداب‌