قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٧٦ - مبحث دوم در اقسام طلاق

مجبور نمى‌نمايد و از طرف او طلاق نمى‌دهد. ج ٢ ص ٣٨١

(١١٣٠)

س ٢- اگر كسى به زن خودش بگويد: تو مثل مادر من يا خواهر من هستى، زنش بر او حرام مى‌شود؟

ج- مجرّد گفتن اين جمله موجب حرمت نمى‌شود. ج ٣ ف ص ٣٣٨

^^^ ١١٤٩ «ايلاء» قسم بر ترك وطى زوجه دايمى است كه به او دخول شده است، به طور ابدى يا در مدت بيشتر از چهار ماه براى وارد كردن ضرر به زوجه. پس به غير قيودى كه ذكر شدند، تحقق پيدا نمى‌كند؛ اگر چه قسم با فقدان آن‌ها منعقد مى‌شود و بر آن آثار قسم در صورتى كه شرايط قسم جمع باشد، مترتب مى‌شود. ج ٢ ص ٣٨٣

مسأله ١- ايلاء مانند مطلق قسم فقط با اسم خداى متعال كه اختصاص به او دارد يا غالباً بر او اطلاق مى‌گردد منعقد مى‌شود. و عربيت در آن معتبر نمى‌باشد و نه لفظى كه صريح باشد، در اين‌كه آنچه كه مورد قسم واقع شده ترك جماع در قُبُل زن است، بلكه معتبر آن است كه قسم خوردن بر ترك اين عمل با لفظى كه ظهور در آن دارد صدق كند؛ پس قول او «لا اطأك» يا «لا اجامعك» يا «لا امسّك» بلكه و قول او «لا جمع رأسى و رأسك وسادة او مخدة» در صورتى كه به آن قصد ترك جماع را بنمايد، كفايت مى‌كند. ج ٢ ص ٣٨٣

(١٩٣)

مسأله ٢- اگر ايلاء با شرايطش تمام شود، پس اگر زوجه با وجود خوددارى شوهر از نزديكى با او صبر كند كلامى نيست، وگرنه زن حق دارد كه مرافعه را نزد حاكم ببرد و حاكم زوج را احضار كند و چهار ماه مهلت بدهد پس اگر در اين مدت رجوع كرد و با او نزديكى نمود كه همان است وگرنه او را بر يكى از دو امر مجبور مى‌كند؛ يا رجوع يا طلاق، پس اگر يكى از آن دو را انجام دهد كه همان وگرنه او را حبس مى‌كند و در مأكل و مشرب بر او تنگ مى‌گيرد تا يكى از آن دو را اختيار نمايد، ولى او را بر يكى از آن دو به طور معين مجبور نمى‌كند. ج ٢ ص ٣٨٣

(١١٣٠)

مسأله ٣- اقوى اين است كه چهار ماهى كه مهلت داده مى‌شود سپس بعد از آن مجبور بر يكى از دو امر مى‌گردد از وقت بردن مرافعه نزد حاكم است. ج ٢ ص ٣٨٤

مسأله ٤- حكم ايلاء با طلاق بائن از بين مى‌رود، اگر چه در عده او را عقد نمايد