قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٢٠٤ - فصل دوم در تحقق ارث

بنابر اقوى نبش قبر او جايز است خصوصاً وقتى كه باقى بودنش در قبرستان كفار براى او هتك باشد، كه بايد نبش شده و انتقال داده شود. ج ١ ص ١٠١

(٣٠٨- ٨٢)

صدر مسأله ١- دفن ميت مسلمان و كسى كه در حكم مسلمان است، واجب كفايى است. و دفن آن است كه ميت را در گودالى از زمين گذاشته (با خاك مثلًا) بپوشانند. بنابراين روى زمين قرار دادن و ساختن ساختمانى روى او به طورى كه پوشيده شود، كفايت نمى‌كند. و قرار دادن در تابوت ولو اين‌كه از سنگ يا آهن باشد- با اين‌كه مى‌توانند او را در زمين دفن كنند- كافى نيست. البته اگر كندن زمين مثلا در اثر سختى آن ممكن نباشد در اين صورت ساختن ساختمانى روى او يا قرار دادن او در تابوت و مانند آن‌كه او را بپوشاند كفايت مى‌كند. و اگر انتقال ميت به جاى ديگرى كه كندن زمين آن ممكن است، قبل از آن‌كه براى ميت چيزى (مثلًا بو گرفتن) پيش آيد، ممكن باشد، واجب است. و احتياط (مستحب) آن است كه گودال طورى باشد كه جسد ميت از درنده‌ها محفوظ بماند و بوى آن به مردم نرسد؛ اگرچه بنابر اقوى، صرف زير خاك كردن در زمين، با اطمينان به تحقق دو امر مذكور- ولو از اين جهت كه درنده و يا كسى كه بوى آن او را آزار دهد وجود ندارد يا آن‌كه پس از دفن روى قبر او ساختمانى مى‌سازند- كفايت مى‌كند. ج ١ ص ٩٨- ٩٩

مسأله ١- كسى كه در دريا (مرده) است و به علت خوف تباه شدن و يا مانع ديگرى، رساندن او به خشكى ممكن نباشد و يا دشوار باشد بايد غسل و كفن و حنوط شده و نماز بر او خوانده شود سپس او را در خم و مانند آن گذاشته و درب آن را محكم بسته و يا آن‌كه وزنه‌اى از سنگ و مانند آن به پاهايش بسته و در دريا بيندازند و احتياط (مستحب) آن است كه در صورت امكان، اولى (گذاشتن در خم) را انتخاب كنند. و اگر ترس آن باشد كه دشمن، ميتى را نبش قبر كرده و مثله نمايد بايد به كيفيت مذكور، در دريا انداخته شود. ج ١ ص ٩٩

- (اموالى كه به ارث مى‌رسد، ر. ك: ٣٥/ مس/ ١).

- ٤٠ و ٤٤/ مس/ ١.