س ١٨- ما زن و شوهرى هستيم كه داراى چهار فرزند پسر بوديم، يكى از آنان در جبهه شهيد شد، شوهرم اجازه داده بود كه من براى جنگ‌زدگان و جبهه و دوختن لباس براى ايشان كمك كنم، و من هم اين كارها را انجام مى‌دادم و گاهى هم در مراسم شهدا شركت مى‌كردم، امّا اخيراً شوهرم مى‌گويد كه ديگر راضى نيستم خانه‌دارى را رها كنى، آيا اطاعت از شوهر واجب است؟ اگر واجب است چنانچه در خانه بمانم فكر شهادت فرزندم مرا رنج مى‌دهد و ممكن است براى سلامتى من مضرّ باشد، آيا در اين صورت باز اطاعت از او لازم است يا خير؟

ج- در غير واجبات، خروج زن از منزل منوط به اجازه شوهر است، و با اميد بستن به الطاف خداوند متعال نسبت به شهيد و بازماندگان او خاطر خود را تسلّى دهيد. انشاءالله موفق باشيد. ج ٣ ف ص ١٥٢

س ٢٠- چندى قبل (به دنبال دعوت ستاد جذب نيرو براى اعزام به كردستان از كلّيه داوطلبين) در يك سمينار يك‌روزه شركت كرده و تا حدودى به موقعيّت حسّاس و نياز مبرم استان كردستان به نيروهاى فرهنگى (كه تا حدودى بتوانند انقلاب فرهنگى را به مردم غمديده و ماتم‌زده و اسير دست گروه‌هاى دمكرات، كومله، فدايى و منافقين انتقال دهند) پى بردم، و در پايان كار موافقت خود را جهت همكارى اعلام داشتم، به اين اميد كه حتماً موافقت شوهرم را مى‌توانم جلب كنم؛ و حتّى در امتحانى كه مدّتى بعد، از داوطلبين كردند شركت كردم، و ليكن بعد از آن نه رئيس اداره آموزش و پرورش ناحيه حاضر شد با من مصاحبه كند (به بهانه اين‌كه فعلًا در اصفهان به شما نياز بيشترى هست) و نه همسرم با رفتن من موافقت نمود، و من ماندم بر سر دو راهى كه چكنم؟ تكليف من چيست؟

ج- اگر شوهر شما موافقت نكند و مسئول امور آموزش و پرورش دستورى در اين باره صادر نكرده باشد شما تكليفى در رفتن به كردستان نداريد، بلكه با مخالفت شوهر جايز نيست. ج ٣ ف ص ١٥٤- ١٥٣

س ٢١- اطاعت امر و نهى زنى از بيگانه كه شوهرش راضى نيست چه صورت دارد؟ مثلًا به زن دستور مى‌دهد فلان چيز را برايم بخر يا فلان چيز را بياور.