قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦٢٦ - فصل اول در الزام به انفاق

س ٦٤- آيا بعد از حكم قاضى به انفاق پدر نسبت به فرزندان اگر انفاق ننمود مى‌توان از او مقدار خرج شده را از باب نفقه گرفت يا چون امر به استدانه نبوده نمى‌شود وصول كرد حتى اگر خرج‌كننده برايش مشكل و در مشقّت قرار گرفته باشد؟

ج- وجوب انفاق پدر نسبت به فرزندان تكليف است و مخالفت آن معصيت است لكن دين نمى‌شود و چنانچه خرج‌كننده به درخواست پدر خرج كرده باشد پدر ضامن است و در غير اين صورت ضامن نيست. ج ٢ ف ص ٥٤٦

(٢٦٧- ٣٣٦)

س ٢- شخصى همسر و دو فرزند خود را مدّت هشت سال رها كرده و به مسافرت رفته، و در مدّت مذكور هيچ‌گونه خرجى براى آنان نفرستاده (فرد ديگرى مخارج اين عايله را داده است به اميد اين‌كه پدر بچّه‌ها بيايد و مخارجش را بدهد) آيا كسى كه عايله‌اش را رها كرده و رفته است، نسبت به مخارج فرزندان خود بدهكار است يا نه؟ اگر نيست تكليف آن شخصى كه خرجى اين فرزندان را داده (به اميد اين‌كه مخارجش را از پدر بچّه‌ها بگيرد) چيست؟

ج- اگر زن استحقاق نفقه داشته نفقه او دين است بر عهده شوهر، و نفقه گذشته فرزند دينِ بر عهدهِ پدر نيست، و اگر زن به امر و اجازه حاكم شرع نفقه خود و فرزندش را از كسى بر عهده شوهر قرض كرده شخص قرض‌دهنده مى‌تواند به شوهر رجوع كند. ج ٣ ف ص ١٩٧- ١٩٨

(٢٦٧)

س ٣- شخصى زوجه‌اش را طلاق داده، و بعد از مدّتى زوجه مطلّقه او شوهر مى‌كند، و فرزندى را هم كه داشته‌اند با خود به خانه شوهر دوّم مى‌برد، بعد از ازدواج با شوهر دوّم حقّ حضانت او ساقط مى‌شود، و پدر بچّه مى‌تواند بگويد مى‌خواهم فرزندم را ببرم. آيا تا وقتى كه بچّه را نبرده مى‌شود بابت نفقه فرزند چيزى از پدرش گرفت يا خير؟