قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٢٢٩ - فصل سوم در شرايط و جمله از موانع ارث

- ر. ك: ٨٦٩ س ٥٨.

ماده ٨٧٤: اگر اشخاصى كه بين آن‌ها توارث باشد بميرند و تاريخ فوت يكى از آن‌ها معلوم و ديگرى از حيث تقدم و تأخر مجهول باشد فقط آن‌كه تاريخ فوتش مجهول است از آن ديگرى ارث مى‌برد.

مسأله ٢- اگر دو نفر با مرگ طبيعى يا به واسطه سببى بميرند و در همزمان بودن و عدم آن شك شود يا معلوم باشد كه هم‌زمان نبوده ولى در مقدم و مؤخر آنان شك باشد چنانچه تاريخ يكى از آن‌ها به طور معين، معلوم باشد، ديگرى- يعنى فردى كه تاريخ مرگش مجهول است- از او ارث مى‌برد؛ نه عكس آن؛ و همچنين است در بيشتر از يك نفر. و در اسباب، فرقى نيست، همان طور كه گذشت. ج ٢ ص ٤٢٧

مسأله ٤- اگر هر دو بميرند و معلوم باشد كه مرگ يكى از آن‌ها بر ديگرى مقدم است، وليكن در اين‌كه كدام يك مقدم است شك باشد و تاريخ هر دو مجهول باشد اقوى رجوع به قرعه است؛ خواه سبب آن غرق باشد يا هدم يا غير آن‌ها، و خواه هر دو يا يكى از آن‌ها به مرگ طبيعى بميرد. ج ٢ ص ٤٢٧

- (مورد ديگر اجراى اصل تأخّر حادث، ر. ك: ١٠٤٨/ مس/ ١٦- ١٠٧٠/ مس/ ٢٨ و ٣٠- ١١٤٩/ مس/ ٥).

- ر. ك: ١٠١٩ س ١٥٦.

فصل سوم: در شرايط و جمله از موانع ارث‌

ماده ٨٧٥: شرط وراثت زنده بودن در حين فوت مورث است و اگر حملى باشد در صورتى ارث مى‌برد كه نطفه او حين‌الموت منعقد بوده و زنده هم متولد شود اگر چه فوراً پس از تولد بميرد.

(ذيل مسأله ٤ از لعان)- ... امورى در اين‌جا، از موانع ارث شمرده شده كه در آن تسامح است:

اول: حمل، مادامى كه حمل است ارث نمى‌برد؛ اگرچه معلوم باشد كه در شكم مادرش زنده است؛ ليكن از كسى كه در مرتبه يا در طبقه متأخر از اوست حاجب‌