قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٧١١

يا قيم متوجه كرد مگر نسبت به اعمال صادره از شخص آن‌ها آن هم مادامى كه به ولايت يا وصايت يا قيمومت باقى هستند و همچنين است در كليه مواردى كه امر منتسب به يك طرف باشد.

- ر. ك: ١٢١٤/ مس/ ٦ و^^^ ١٣٣٥ گفتارى در سكوت، مس/ ٥ ... قسم متولى.

ماده ١٣٢٨: كسى كه قسم متوجه او شده است در صورتى كه بطلان دعوى طرف را اثبات نكند يا بايد قسم ياد نمايد يا قسم را به طرف ديگر رد كند و اگر نه قسم ياد كند و نه آن را به طرف ديگر رد نمايد با سوگند مدعى به حكم حاكم مدعى‌عليه نسبت به ادعايى كه تقاضاى قسم براى آن شده است محكوم مى‌گردد.[١]

- ر. ك: ١٣٢٦/ مس/ ٧ و ٨.

ماده ١٣٢٨ مكرر: دادگاه مى‌تواند نظر به اهميت موضوع دعوى و شخصيت طرفين و اوضاع و احوال مؤثر مقرر دارد كه قسم با انجام تشريفات خاص مذهبى ياد شود يا آن را به نحو ديگرى تغليظ نمايد.[٢]

تبصره‌: چنانچه كسى كه قسم به او متوجه شده تشريفات تغليظ را قبول نكند و قسم بخورد ناكل محسوب نمى‌شود.[٣]

- ر. ك: ٣/^^^ ١٣٣٥/ مس/ ٧.

ماده ١٣٢٩: قسم به كسى متوجه مى‌گردد كه اگر اقرار كند اقرارش نافذ مى‌باشد.

- ر. ك: ١٠٧٠/ مس/ ٢٩ و ٣٠.

ماده ١٣٣٠: تقاضاى قسم قابل توكيل است و وكيل در دعوى مى‌تواند طرف را قسم دهد ليكن قسم ياد كردن قابل توكيل نيست و وكيل نمى‌تواند به جاى موكل قسم ياد كند.

- ر. ك: ٦٦٢/ مس/ ١٠.

[١]. اصلاحى مصوب ١٤/ ٨/ ٧٠.

[٢]. الحاقى مصوب ١٤/ ٨/ ٧٠.

[٣]. الحاقى مصوب ١٤/ ٨/ ٧٠.