قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ١١٦ - فصل نوزدهم در هبه

س ٢- اصل وصيّت‌نامه شهيدى ذيلًا مرقوم مى‌شود:

توضيح اين‌كه كلّيه اموال منقول و غير منقول را به مادرم بخشيدم در مقابل تعهّد اخلاقى و ايمانى طرفين در حضور گواهان كه بعد از بازگشت اين‌جانب از جبهه دوباره به خود اين‌جانب برگردد، در صورتى كه به مقام شهادت نائل گرديدم تمام ديون بنده را پرداخت نمايد و بقيّه را از طرف بنده نيابتاً وقف مدرسه علميه و احداث بناء آن نمايد كه توليت آن با والد معظّم و پدر گراميم باشد. در صورتى كه مادرم قبل از انجام مراتب متن فوت نمود كلّيه متن اين وصيت‌نامه با همين شرايط به پدر گراميم واگذار مى‌شود.

لطفاً بفرمائيد آيا وصيّت آن مرحوم در كلّيه اموال نافذ و معتبر است؟ آيا همسر شهيد از اين اموال ارث مى‌برد يا نه؟

ج- اگر اموالى را كه به مادر بخشيده تحويل او هم داده است بخشش نافذ است، و مادر بايد به شرايط مزبوره عمل كند. و اگر تحويل او نداده بخشش صحيح نيست، و پس از اخراج ديون بقيّه به همه ورثه از جمله همسر مى‌رسد، ولى زن از زمين ارث نمى‌برد، و از بنا و اشجار از قيمت آن ارث مى‌برد.

ج ٣ ف ص ٢٢- ٢٣

(٧٩٨- ٢٣٧- ٨٦٩- ٩٤٦)

س ٣- پدرى در حال حيات هر چه مال و اموال داشت در بين چهار فرزند خود تقسيم نمود، مال فرزند بزرگش را از خانه و املاك جدا كرد، و به سه فرزند كوچكش كه صغير بودند هر كدام يك قطعه زمين بزرگ داد. پس از چند سال (در حضور چند نفر) پسر بزرگ تقسيم‌نامه پدرى را پاره كرد تا بتواند اموال صغار را بگيرد تكليف چيست؟

ج- اگر در زمان حيات اموال را تحويل پسران نداده تمام آن اموال ارث مى‌شود، و به همه ورثه به نسبت ارث مى‌رسد، و مجرّد تقسيم‌نامه اثر ندارد، بلى آنچه را به فرزندان صغير داده اگر به آن‌ها بخشيده و در تصرّف خود او بوده ملك آن‌ها شده است و از تركه نيست. ج ٣ ف ص ٢٣

(٧٩٩)