قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٤٣١ - فصل سوم در موانع نكاح

ندارد، و بر يكديگر حرام ابدى هستيد، ولى بچّه‌ها حكم ولد حلال دارند مگر بچّه‌هايى كه بعد از علم به حرمت، نطفه آن‌ها منعقد شده باشد. ج ٣ ف ص ٣٠٢

(١١٦٦- ٢)

س ٢٧- در مسأله ٢٤٠٥ رساله آمده كه «مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواط داده بر لواطكننده حرام است»:

١- آيا خواهر لواطدهنده بايد ابوينى باشد يا فرق نمى‌كند؛ ابى، امّى، ابوينى؟

ج- فرق نمى‌كند. ج ٣ ف ص ٣٠٢

٢- با توجّه به جهل به حكم، و شرايط كثيف زمان طاغوت، و پاشيدگى كه در بعضى خانواده‌ها پيش مى‌آيد، آيا جناب‌عالى اجازه مى‌دهيد آنچه در گذشته بوده ناديده گرفته شود كه «عفى الله عن ما سلف» باشد؟

ج- حكم همان است كه در رساله ذكر شده، و اختصاص به زمان خاصّى ندارد، و قابل عفو نيست. ج ٣ ف ص ٣٠٣

س ٢٨- حضرت‌عالى در توضيح‌المسائل در مسأله ٢٤٠٥ فرموده‌ايد: «مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواطداده بر لواطكننده حرام است، اگر چه لواطكننده و لواطدهنده بالغ نباشند، ولى اگر گمان كند كه دخول شده يا شكّ كند كه دخول شده يا نه بر او حرام نمى‌شود». خواهشمندم در اين مورد كمى توضيح دهيد.

ج- اگر معلوم است كه دخول واقع شده ولو به كمتر از ختنه‌گاه، خواهر و مادر و دختر لواطدهنده بر فاعل، حرام ابدى است. و اگر شكّ در دخول حتّى به مقدار مذكور باشد حرمت ثابت نيست. ج ٣ ف ص ٣٠٣

(٢٢٣)

س ٢٩- اينجانب چند سالى است دخترى را براى ازدواج در نظر گرفته‌ام، و دختر و خانواده وى هم با ازدواج ما موافقت كرده‌اند، ولى من در زمان گذشته از روى نادانى و جوّ حكومت طاغوت با برادر آن دختر لواط كرده‌ام، و حالا سخت پشيمانم، اكنون با مسأله‌اى در رساله برخورد كردم كه وقتى آن را به دقّت خواندم متوجّه شدم نمى‌توانم با اين دختر ازدواج كنم. لطفاً بفرمائيد تكليف من چيست؟

ج- اگر يقين داريد كه به برادر آن دختر دخول كرديد دختر بر شما حرام ابدى است و نمى‌توانيد با او ازدواج كنيد. و براى حفظ آبرو مى‌توانيد با خوددارى از ازدواج‌