قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٢٥٤ - فصل سوم در شرايط و جمله از موانع ارث

مسأله ١- اگر زنا هم از طرف پدر و هم از طرف مادر باشد، بين بچه آن‌ها و پدر و مادر و همچنين بين بچه و كسانى كه به واسطه پدر و مادر انتساب دارند، توارث (ارث بردن از يكديگر) نيست. و اگر زنا از يكى از آن‌ها باشد، نه از ديگرى، مانند اين‌كه فعل يكى از آن‌ها به طور شبهه باشد، بچه و زانى و بچه و كسانى كه به زانى منسوبند از همديگر ارث نمى‌برند. ج ٢ ص ٣٩٥

مسأله ٢- بين كسى كه از زنا تولد يافته و نزديكان او كه از زنا نمى‌باشند- مانند فرزند و زوجه او و مانند اين‌ها- مانعى از ارث بردن نيست. و همچنين بين او و بين يكى از پدر و مادر كه زانى نمى‌باشد و بين منسوبين او، مانعى از توارث نيست. ج ٢ ص ٣٩٥- ٣٩٦

مسأله ٣- كسى كه از شبهه متولد شده است مانند اين است كه از حلال تولد يافته است و او و نزديكان پدرى يا مادرى او يا غير آن‌ها از طبقات و مراتب ارث، از همديگر ارث مى‌برند. ج ٢ ص ٣٩٦

مسأله ٤- وطى حرام، غير از زنا- مانند وطى در حال حيض و در ماه رمضان و مانند اين‌ها- مانع ارث بردن نمى‌شود. ج ٢ ص ٣٩٦

مسأله ٥- ازدواج ساير مذاهب و آئين‌ها در صورتى كه طبق مذاهبشان باشد اگرچه مخالف شرع اسلام باشد مانع ارث بردن نمى‌شود، حتى اگر تولد، از ازدواج با بعضى از محارم باشد، در صورتى كه جواز آن در بعضى از آئين‌ها فرض شود. ج ٢ ص ٣٩٦

(٧)

مسأله ٦- ازدواج بقيه مذاهب (اسلامى)، غير از مذهب اثناعشريه در صورتى كه طبق مذهبشان واقع شود مانع از ارث بردن نمى‌شود؛ اگرچه به حسب مذهب ما باطل باشد. مانند اين‌كه زن مورد نكاح به طلاق بدعى (نوعى از سه طلاقه)، طلاق داده شده باشد. ج ٢ ص ٣٩٦

(٧)