از زياد و كم محفوظ بماند. و اگر آن را به يك مرتبه يا دو مرتبه تقدير كند بدون آن‌كه با زمان مشخص شود، متعه بودنش باطل و عقد دائم منعقد مى‌شود، كه البته اشكالى دارد و احوط (استحبابى) در آن، اجراى طلاق و تجديد ازدواج است اگر بخواهد و احوط از آن با مراعات آن احتياط، اين است كه صبر كند تا مدتى كه به يك مرتبه يا دو مرتبه تقدير شده بگذرد يا آن را هبه نمايد. ج ٢ ص ٣٠٩- ٣١٠

مسأله ١٠- اگر زن مثلًا بگويد: «زوّجتك نفسى الى شهر او شهراً» و آن را مطلق بگذارد اقتضا دارد كه متصل به عقد باشد. و آيا جايز است كه مدت متعه را با فاصله از عقد قرار دهد، به اين‌كه مثلًا يك ماه تعيين شود ولى مبدأ اين يك ماه بعد از يك ماه از وقت عقد باشد يا نه؟ دو قول است كه احوط (وجوبى) آن‌ها دومى است. ج ٢ ص ٣١٠

مسأله ١١- تجديد عقد بر زن- دائم باشد يا منقطع- قبل از انقضاى مدت يا قبل از بذل مدت، صحيح نيست؛ پس اگر مدت آن يك ماه باشد و بخواهد مدّت آن را زياد كند، بايد آن را ببخشد، سپس عقدش نمايد. ج ٢ ص ٣١٠

مسأله ١٢- جايز است كه بر زن و بر مرد شرط شود كه شب يا روز نزد ديگرى بيايد و جايز است اين‌كه يك مرتبه يا چند مرتبه- با تعيين مدّت آن به زمان- شرط شود. ج ٢ ص ٣١٠

س ٤- در عقدنامه‌اى اين عبارت آمده است: «طبق خطبه عقد دائمى دستور اسلام به مرحله ٩٩ ساله انجام شد» بيان فرمائيد: آيا عقد دائم استفاده مى‌شود يا عقد موقّت؟

ج- در عقد ازدواج اگر مدّت ذكر شود ولو اين‌كه طولانى باشد عقد متعه حساب مى‌شود. ج ٣ ف ص ٢٤٤

س ٥- هرگاه مردى زنى را به مدّت يك سال صيغه كند، و به غير از جارى‌كننده صيغه كه پيشنماز مسجد است و مرد و زن كسى ديگر در آن مكان نباشد، و بعد از تمام شدن مدّت صيغه مرد مبلغ ذكر شده صيغه را بدهد، (شخصى كه صيغه را جارى نموده نيز در حيات است، و كتباً نوشته كه صيغه يك ساله جارى شده است) ولى پس از مدّتى يا چند سالى زن شاكى شود و ادّعا كند كه صيغه دائمى بودم و من همسر دايمى اين مرد هستم آيا در اين مورد مدّعى كيست و منكر چه كسى خواهد بود؟