قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦٨٤ - كتاب دوم در اسناد

١- در صورتى كه مدلل شود اوراق جديدى به دفتر داخل كرده‌اند يا دفتر تراشيدگى دارد.

٢- وقتى كه در دفتر بى‌ترتيبى و اغتشاشى كشف شود كه بر نفع صاحب دفتر باشد.

٣- وقتى كه بى‌اعتبارى دفتر سابقاً به جهتى از جهات در محكمه مدلل شده باشد.

ماده ١٣٠٠: در مواردى كه دفاتر تجارتى بر نفع صاحب آن دليل نيست بر ضرر او سنديت دارد.

ماده ١٣٠١: امضائى كه در روى نوشته يا سندى باشد بر ضرر امضاكننده دليل است.

ماده ١٣٠٢: هرگاه در ذيل يا حاشيه يا ظهر سندى كه در دست ابرازكننده بوده مندرجاتى باشد كه حكايت از بى‌اعتبارى يا از اعتبار افتادن تمام يا قسمتى از مفاد سند نمايد مندرجات مزبوره معتبر محسوب است اگر چه تاريخ و امضا نداشته و يا به وسيله خط كشيدن و يا نحو ديگر باطل شده باشد.

ماده ١٣٠٣: در صورتى كه بطلان مندرجات مذكوره در ماده قبل ممضى به امضاء طرف بوده و يا طرف بطلان آن را قبول كند و يا آن‌كه بطلان آن در محكمه ثابت شود مندرجات مزبوره بلااثر خواهد بود.

ماده ١٣٠٤: هرگاه امضاى تعهدى در خود تعهدنامه نشده و در نوشته على حده شده باشد آن تعهدنامه بر عليه امضاكننده دليل است در صورتى كه در نوشته مصرح باشد كه به كدام تعهد يا معامله مربوط است.

ماده ١٣٠٥: در اسناد رسمى تاريخ تنظيم معتبر است حتى بر عليه اشخاص ثالث ولى در اسناد عادى تاريخ فقط درباره اشخاصى كه شركت در تنظيم آن‌ها داشته و ورثه آنان و كسى كه به نفع او وصيت شده معتبر است.