قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٢٤ - كتاب دوم در تابعيت

تبصره‌: اطفال متولد از نمايندگان سياسى و قنسولى خارجه مشمول فقره ٤ و ٥ نخواهند بود.

ماده ٩٧٧: الف- هرگاه اشخاص مذكور در بند ٤ ماده ٩٧٦ پس از رسيدن به سن ١٨ سال تمام بخواهند تابعيت پدر خود را قبول كنند بايد ظرف يك سال درخواست كتبى به ضميمه تصديق دولت متبوع پدرشان داير به اين‌كه آن‌ها را تبعه خود خواهد شناخت به وزارت امور خارجه تسليم نمايند.

ب- هرگاه اشخاص مذكور در بند ٥ ماده ٩٧٦ پس از رسيدن به سن ١٨ سال تمام بخواهند به تابعيت پدر خود باقى بمانند بايد ظرف يك سال درخواست كتبى به ضميمه تصديق دولت متبوع پدرشان داير به اين‌كه آن‌ها را تبعه خود خواهد شناخت به وزارت امور خارجه تسليم نمايند.[١]

ماده ٩٧٨: نسبت به اطفالى كه در ايران از اتباع دولى متولد شده‌اند كه در مملكت متبوع آن‌ها اطفال متولد از اتباع ايرانى را به موجب مقررات تبعه خود محسوب داشته و رجوع آن‌ها را به تبعيت ايران منوط به اجازه مى‌كنند معامله متقابله خواهد شد.

ماده ٩٧٩: اشخاصى كه داراى شرايط ذيل باشند مى‌توانند تابعيت ايران را تحصيل كنند.

١- به سن هجده سال تمام رسيده باشند.

٢- پنج سال اعم از متوالى يا متناوب در ايران ساكن بوده باشند.

٣- فرارى از خدمت نظامى نباشند.

٤- در هيچ مملكتى به جنحه مهم يا جنايت غير سياسى محكوم نشده باشند.

در مورد فقره دوم اين ماده مدت اقامت در خارجه براى خدمت ايران در حكم اقامت در خاك ايران است.

ماده ٩٨٠: كسانى كه به امور عام‌المنفعه ايران خدمت يا مساعدت شايانى كرده‌

[١]. اصلاحى مصوب ٢٧/ ١١/ ١٣٤٨.