اصول فقه شيعه - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٧٩ - حلّ اشكال

اهل تسنن- ثابت مى‌كند. ولى ما از اين مطلب استفاده مى‌كنيم كه «اغتسل للجنابة» كه در كلام امام صادق عليه السلام وارد شده مربوط به خداوند است و آمر آن- در واقع- خداوند است. پس چرا شما (مرحوم بروجردى) امر آن را ارشادى مى‌دانيد؟ پس ملاك امر مولوى اين است كه ارتباط به حكم اللَّه ندارد، ارتباط به وحى و جبرئيل ندارد. بلكه رسول صلى الله عليه و آله براساس تشخيص خودشان ملاحظه فرمودند كه در جامعه اسلامى چنين ضررى در شرف به‌وجود آمدن است لذا مى‌گويد: «درخت را بكن و نزد او بينداز»، اين امر، امر مولوى است. ولى در جايى كه مى‌فرمايد: «صلّوا كما رأيتموني اصَلّي» [١]، آمر، درحقيقت، رسول خدا صلى الله عليه و آله نيست و امر آن امر مولوى رسول الله صلى الله عليه و آله نيست بلكه آمر، خداوند است يعنى خداوند دستور داده كه نماز شما به همان كيفيتى بايد باشد كه من نماز مى‌خوانم. آن‌وقت ايشان برمى‌خيزد و نماز مى‌خواند و به مردم تعليم مى‌دهد. اين امر، امر خداوند است ولى جمله «قال اللَّه» در كنار آن نيست. و همين‌طور است اوامرى كه از ائمه عليهم السلام صادر مى‌شود.

[١]- بحارالأنوار، ج ٨٥، ص ٢٧٩