اصول فقه شيعه - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٩٥ - فور و تراخى

فور و تراخى‌

يكى از مباحثى كه در باب صيغه امر مطرح شده، اين است كه آيا صيغه امر، دلالت بر فور مى‌كند يا بر تراخى و يا اينكه بر هيچ‌كدام دلالتى ندارد. كسى كه مى‌گويد: «امر، دلالت بر فور مى‌كند»، مى‌خواهد بگويد: «در امر، تقيّد به فوريت مطرح است»، و ما بحث خواهيم كرد كه آيا اين تقيّد، در ارتباط با هيئت است يا در ارتباط با ماده. در ارتباط با هركدام باشد، بالاخره قيد فوريت مطرح است. اما قائل به تراخى نمى‌خواهد عدم تقيّد به فوريت را بگويد بلكه درست نقطه مقابلِ قائل به فوريت است، يعنى قائل به تراخى هم تراخى را به‌عنوان قيديت مطرح مى‌كند و اگر تراخى به‌عنوان قيديت مطرح باشد، معنايش وجوب تراخى است. محققين هم كه هر دو را نفى مى‌كنند، حرفشان اين است كه نه تقيّد به فوريت مطرح است و نه تقيّد به تراخى و مرحوم آخوند مى‌فرمايد: اگر ما يك صيغه امرى‌