ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٥٠٥ - باب هفتم در بيان بخشى از اخبار و فضائل آن حضرت

يك ديگر نشسته و بالاخره سخنانشان باينجا منتهى شد كه خداى متعال را تشبيه بخلق مى‌كرده و او را مانند آفريده‌هاى حضرت وى ميدانستند حضرت سجاد از شنيدن اين تشبيه نابجا و كفر آميز بيمناك شده از جا برخاست و كنار مرقد مطهر رسول اكرم ص آمده با صداى بلند مناجات مى‌كرد و بمقام كبريائى معروض ميداشت.

پروردگارا توانائى تو آشكارا شد ليكن هيئت جلال و عظمت تو ظهور ننمود مردم در باره تو به چاه نادانى فرورفتند و ترا بر خلاف آنچه برآنى پنداشتند و به آفريده‌هاى خودت همانند كردند و من از آنها كه داراى چنين پندارى هستند بيزارم زيرا ميدانم مانندى براى تو نيست، روزيهاى آشكارى كه به آنان داده كافى براى شناسائى تست و مردم كوچكتر از آنند كه بتوانند براستى بتو پى ببرند تا چه رسد كه ترا همانند مردم تو دانند و چون داده‌هاى ترا چنانچه بايد مورد توجه خويش قرار ندادند از شناخت تو درماندند و برخى از يادگارهاى ترا خداى خود دانستند و ترا همپايه با آن شمردند و بدان ستودند پس تو برترى از آنچه اينان پنداشته و ستوده‌اند.

تا بدينجا احاديث متفرقى آورده شد كه همه حاكى از فضيلت و موقعيت حضرت سجاد ع بودند.

فقهاء سنى علوم بيشمارى از آن حضرت روايت كرده‌اند.

و پندها و اندرزها و دعاها و فضائل قرآن و حرام و حلال و پيش‌آمدها و اتفاقات روزهاى عرب از آن جناب نقل شده و در ميان علماء شهرت بسزائى دارد و ما هر گاه بخواهيم همه آنچه كه نزد نامبردگان شهرت يافته در اينجا بياوريم كتاب ما از حد اختصار خود تجاوز خواهد كرد و وقت مطالعه باقى نخواهد گذارد و علاوه بر اين نويسندگان شيعه معجزات بسيارى از آن جناب روايت كرده‌اند كه باز بهمان‌