ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٥٨ - فصل ١٧ سوره برائت را على ع خواند

خدا و رسول او را دوست ميدارند و او هم خدا و رسول را دوست ميدارد او همواره حمله ميكند و هيچ گاه پشت بكارزار نميدهد و از ميدان برنميگردد تا خدا او را بر دشمنان پيروزى ميدهد.

فردا بطورى كه اطلاع داده بود پرچم را بدست على ع داد و او هم‌چنانكه رسول خدا ص ميخواست ثبات قدم نشان داد تا بر دشمنان چيره گرديده و اين خار بزرگ را از سر راه مسلمانان برداشت.

بيانيه رسول خدا ص حاكى است آنها كه از جنگ فرار كردند شايسته آن مقام نبوده‌اند كه رسول خدا ص براى على ع برقرار ساخته چنانچه بر اثر فرار از صفت كرارى و حمله‌ورى و پايدارى در كارزار خارج گرديدند.

و از آنجا كه در جنگ خيبر على ع پايدارى عجيبى بخرج داد و هيچ گونه كوتاهى و تقصيرى نكرد استفاده مى‌شود در اين فضيلت هم مانند فضائل ديگر بى‌همتا بوده و كسى با وى شركت نداشته.

حسان بن ثابت در اين خصوص گويد.

على ع كه روز خيبر بدرد چشم سختى دچار شده و خود را از كارزار در راه خدا محروم ميديد و در انديشه بهبودى بود رسول خدا ص آب دهان مبارك خود را در ميان ديدگان او ريخت و براى هميشه چشم سعادت دنيا و آخرتش كه روشن بود بيناتر گرديد خداى متعال بطبيب و بيمار هر دو بركت عنايت فرمايد.

رسول خدا فرمود امروز پرچم را به شمشير دار دلاورى خواهم داد كه دوست خداست و خداى من هم او را دوست ميدارد و بكمك او قلعه‌هاى محكم يهوديان را ميگشايد پيغمبر ص على ع را از ميان همگان برگزيد و او را وزير و برادر خود خواند.

فصل ١٧ سوره برائت را على ع خواند

هنگامى كه سوره برائت نازل شد پيغمبر اكرم ص آن را به ابو بكر داده تا بر مشركان تلاوت كند هنوز مسافتى را نپيموده جبرئيل آمد و گفت خداى متعال سلام ميرساند و ميفرمايد جز تو يا كسى كه بمنزله تو باشد ديگرى نميتواند اين وظيفه را انجام دهد.